موقعیت
یک فروشگاه فرضی هم مشتری دارد و هم کاربرانی که برای دانلود فایل رایگان ثبتنام کردهاند و نقش «مشترک» گرفتهاند. مدیر فروشگاه میبیند بعضی از آنها با فشردن «پروفایل» وارد پیشخوان میشوند و گیج میشوند.
محدود کردن ورود وردپرس در عمل یعنی فقط کسانی وارد پیشخوان (wp-admin) شوند که کارشان مدیریت سایت است. مشتری فروشگاه یا عضو سادهی سایت باید به صفحهی حساب کاربری برود، نه پیشخوان. راه معمول، یک تکه کد کوتاه است که کاربران غیرمدیر را از wp-admin به صفحهی دیگری میفرستد. اما اگر آن را بیدقت بنویسید، فرمها و درخواستهای پسزمینهی سایت از کار میافتند. در این راهنما کد درست، نکتههای admin-ajax.php و جاهایی را که معمولاً خطا میدهند مرحلهبهمرحله میبینید.
محدود کردن ورود وردپرس به پیشخوان یعنی کاربری که مدیر یا نویسنده نیست، هنگام باز کردن آدرس wp-admin به یک صفحهی مناسبتر هدایت شود. صفحهی ورود میتواند همان بماند. فقط مقصد پس از ورود و دسترسی به پیشخوان عوض میشود.
هدف عملی این کار، جلوگیری از ورود مشتری به پیشخوان وردپرس است؛ مشتری فروشگاه فقط باید به «حساب من» برسد، نه به منوی مدیریت، ابزارها و صفحهی پروفایل پیشخوان. وقتی محدود کردن ورود وردپرس درست انجام شود، مشتری کمتر گیج میشود، سطح حمله کوچکتر میشود و پشتیبانی دیگر با پرسشهایی مثل «این صفحهی عجیب چیست؟» سروکار ندارد. این محدودیت باید هم برای آدرس مستقیم پیشخوان و هم برای درخواستهای پشت صحنه اعمال شود، نه فقط پنهان کردن یک لینک. بعد از تنظیم، با یک حساب مشتری آزمایشی و یک حساب مدیر، مطمئن شوید هر کدام فقط به بخش خودش میرسد.
چرا این موضوع مهم است؟ هر کسی که در سایت حساب بسازد، بسته به نقش خود، چیزی از پیشخوان میبیند. مشتری فروشگاه با نقش «مشتری» پروفایل خودش را در پیشخوان میبیند و چیز مفیدی پیدا نمیکند. ممکن است گیج شود یا ناخواسته چیزی را باز کند که برایش طراحی نشده است.
بیشتر این صفحه به معنای اول میپردازد، چون برای فروشگاهها و سایتهای عضویت رایجتر است. معنای دوم را در بخش جدا و پایینتر توضیح میدهیم.
قبل از نوشتن کد، باید بدانید هر نقش چه کاری میتواند بکند. نقش کاربر در وردپرس مجموعهای از «اجازهها» است. این اجازهها با نامهایی مثل manage_options و edit_posts مشخص میشوند.
همهی اجازهها از جمله manage_options را دارد. این اجازه برای تنظیمات سایت لازم است و بهترین معیار برای «آیا این فرد مدیر است؟» است.
میتوانند نوشته بسازند و ویرایش کنند (edit_posts) ولی تنظیمات سایت را نمیبینند. اگر تیم محتوا دارید، آنها باید به پیشخوان دسترسی داشته باشند.
فقط پروفایل خودش را میبیند. در سایتهای عضویت و وبلاگها نقش پیشفرض کاربر تازه است.
نقشی که ووکامرس میسازد. مشتری سفارشها و آدرسهایش را در «حساب کاربری من» میبیند، نه در پیشخوان.
قاعدهی ساده این است: اگر فردی باید به منوی نوشتهها یا تنظیمات دست بزند، به پیشخوان نیاز دارد. بقیه نه. در کد، بهجای نام نقش از اجازه استفاده کنید؛ چون نقشها را افزونهها (مثلاً سازندهی نقشهای سفارشی) تغییر میدهند و اجازهها پایدارترند. برای مدیریت منظمتر کاربران، صفحهی افزونه مدیریت کاربران وردپرس را ببینید.
هوک admin_init پیش از بارگذاری هر صفحهی بخش مدیریت اجرا میشود. میتوانید آنجا بررسی کنید کاربر اجازهی مدیریت دارد یا نه و در صورت نداشتن، او را جای دیگری بفرستید. ریدایرکت کاربران غیرمدیر با همین الگو انجام میشود.
کد را در functions.php قالب فرزند یا یک افزونهی کوچک بگذارید. در قالب اصلی ننویسید، چون با بهروزرسانی قالب پاک میشود. پیش از ذخیره، یک نسخهی پشتیبان بگیرید و با دسترسی FTP آماده باشید.
// اگر کاربر مدیر نیست، از پیشخوان به صفحهی حساب کاربری برود
add_action('admin_init', function () {
// درخواستهای ایجکس و فرمهای admin-post را دست نزن
if (wp_doing_ajax() || (defined('DOING_CRON') && DOING_CRON)) {
return;
}
// فقط کسانی که تنظیمات سایت را میبینند اجازه دارند بمانند
if (current_user_can('manage_options')) {
return;
}
wp_safe_redirect(home_url('/my-account/'));
exit;
});// بهجای manage_options از اجازهی ویرایش نوشته استفاده کنید
if (current_user_can('edit_posts')) {
return;
}// نوار سیاه بالای سایت فقط برای کسانی که پیشخوان دارند نمایش داده شود
add_action('after_setup_theme', function () {
if (! current_user_can('edit_posts')) {
show_admin_bar(false);
}
});نشانی /my-account/ نشانی پیشفرض صفحهی حساب ووکامرس است. اگر برگهی دیگری انتخاب کردهاید، آدرس خودتان را بگذارید. در سایت بدون ووکامرس، به صفحهی اصلی یا یک برگهی پروفایل بفرستید.
برای حسابهای مدیر از شرط current_user_can استفاده شده، نه مقایسهی نام نقش با رشتهی administrator. اولی با نقشهای سفارشی هم درست کار میکند.
فایل admin-ajax.php درون پوشهی wp-admin قرار دارد، ولی فقط برای پیشخوان نیست. بسیاری از قالبها و افزونهها از admin-ajax.php برای کارهای بدون بارگذاری مجدد صفحه استفاده میکنند؛ مثلاً بهروزرسانی سبد خرید، جستوجوی زنده یا فیلتر محصولات برای بازدیدکنندهی عادی.
چون این درخواستها از مسیر wp-admin میگذرند، هوک admin_init برایشان هم اجرا میشود. اگر شرط استثنا نگذارید، کاربر عادی با هر درخواست ایجکس به صفحهی دیگری فرستاده میشود و ویژگیهای سایت یکییکی خراب میشوند. علامت این اشتباه، ایرادهایی است که فقط وقتی کاربر وارد شده رخ میدهد.
تابع wp_doing_ajax در خود وردپرس وجود دارد و وقتی درخواست جاری ایجکس باشد true میدهد. نمونهی کد بالا همین کار را میکند. برای کارهای زمانبندیشده هم ثابت DOING_CRON بررسی میشود.
فایل admin-post.php هم در wp-admin است و بعضی افزونهها فرمهایشان را به آن میفرستند. اگر روی سایتی فرم تماس یا فرم ثبت سفارش از این مسیر کار میکند و بعد از ریدایرکت خراب شد، اینجا را بررسی کنید و با شرط pagenow یا نشانی درخواست آن را هم مستثنی کنید. پیش از اینکار، از افزونهی سازندهی فرم بپرسید واقعاً از این مسیر استفاده میکند یا نه.
اگر فروشگاه ووکامرسی دارید، بهترین مقصد برای مشتری صفحهی «حساب کاربری من» است. مشتری آنجا سفارشها، آدرسها و جزئیات حسابش را میبیند. ووکامرس خودش هم معمولاً مشتری را از پیشخوان به همین صفحه میفرستد، پس ممکن است کد شما فقط وقتی لازم باشد که نقش دیگری مثل «مشترک» دارید یا آن رفتار را قبلاً خاموش کردهاید.
ریدایرکت بعد از ورود هم موضوع جداست. اگر میخواهید مشتری بعد از ورود به صفحهی محصول یا سبد برگردد، آن را با فیلتر ریدایرکت ورود ووکامرس انجام دهید و به admin_init دست نزنید. هر مسیر وظیفهی خودش را دارد: یکی بعد از ورود میفرستد و دیگری جلوی ورود به پیشخوان را میگیرد.
محدود کردن دسترسی به wp-admin گاهی باید پیش از رسیدن درخواست به وردپرس انجام شود. اگر فقط چند نفر مشخص با نشانی ثابت وارد میشوند، تنظیم سرور ساده و مؤثر است.
نمونهی زیر برای Apache 2.4 است و فقط یک نشانی را به صفحهی ورود راه میدهد. نشانی داخل کد فرضی (نشانی مستندات) است و باید با نشانی خودتان عوض شود.
# فقط این نشانی به صفحهی ورود دسترسی دارد؛ نشانی را عوض کنید
<Files wp-login.php>
Require ip 203.0.113.10
</Files>این روش دو محدودیت مهم دارد. اگر نشانی اینترنت شما ثابت نیست، یک روز خودتان بیرون میمانید. و اگر مشتریها هم باید از wp-login.php وارد شوند، همه را مسدود میکنید. این روش وقتی مناسب است که مشتری از صفحهی ورود دیگری، مثل حساب ووکامرس، وارد میشود و فقط مدیرها از wp-login.php میآیند.
اگر سایت پشت CDN است، سرور نشانی CDN را میبیند، نه نشانی بازدیدکننده. پیش از اعمال این قانون، مطمئن شوید نشانی واقعی بازدیدکننده درست به سرور میرسد. در غیر این صورت قانون یا هیچکس را بیرون نمیگذارد یا همه را بیرون میگذارد.
ترتیب زیر خطر خراب شدن سایت را کم میکند. هر قدم کوتاه است، ولی آزمایشها را رد نکنید.
پیش از هر تغییر در کد، پشتیبان بگیرید و مطمئن شوید با FTP یا مدیریت فایل هاست میتوانید وارد شوید. اگر کد خطا بدهد، با همین دسترسی فایل را اصلاح میکنید.
کد را در functions.php قالب فرزند یا یک افزونهی اختصاصی بگذارید. قالب اصلی را دست نزنید.
شرط manage_options یا edit_posts را بنویسید و مطمئن شوید حساب خودتان از آن میگذرد.
در یک پنجرهی ناشناس با حساب آزمایشی نقش «مشتری» وارد شوید و آدرس wp-admin را باز کنید. باید به حساب کاربری بروید.
وارد حساب مشتری شوید و سبد خرید، فیلتر و جستوجو را امتحان کنید. اگر چیزی خراب شد، دوباره شرط wp_doing_ajax را بررسی کنید.
یک حساب نویسنده و یک حساب مشترک هم بسازید و رفتار آنها را ببینید.
سبد خرید و فیلترها فقط برای کاربران واردشده خراب میشوند و پیدا کردن علتش سخت است. همیشه wp_doing_ajax را بررسی کنید.
اگر نقشهای سفارشی دارید، کد با نام نقش گاهی مدیران واقعی را بیرون میاندازد. از current_user_can کمک بگیرید.
ریدایرکت همهی غیرمدیرها یعنی نویسنده و ویرایشگر هم نمیتوانند کار کنند. اگر تیم محتوا دارید، شرط را روی edit_posts بگذارید.
قالب اصلی با بهروزرسانی بازنویسی میشود و ریدایرکت یکشبه برمیگردد.
ریدایرکت جلوی دیدن wp-admin را میگیرد، نه حدس رمز را. صفحهی ورود بدون محافظت میماند.
ریدایرکت پیشخوان روی مسیر /wp-json/ اثری ندارد. محدودیتهای آن را جداگانه بررسی کنید.
این سناریو فرضی است و فقط ترتیب تصمیمها را نشان میدهد.
یک فروشگاه فرضی هم مشتری دارد و هم کاربرانی که برای دانلود فایل رایگان ثبتنام کردهاند و نقش «مشترک» گرفتهاند. مدیر فروشگاه میبیند بعضی از آنها با فشردن «پروفایل» وارد پیشخوان میشوند و گیج میشوند.
او کد admin_init را با شرط manage_options مینویسد، با دو استثنای ایجکس و کرون. نویسندهی محتوا را هم با edit_posts در نظر میگیرد و شرط را روی همان میگذارد. مشترکها را به برگهی «پروفایل من» و مشتریها را به حساب ووکامرس میفرستد.
با سه حساب آزمایشی امتحان میکند: مشتری، مشترک و نویسنده. سبد خرید و جستوجوی زنده را هم با حساب مشتری بررسی میکند. چون همه درست کار میکند، کد را نگه میدارد و نوار مدیریت را هم برای غیرنویسندهها مخفی میکند.
محدود کردن ورود وردپرس پیشخوان را از دید مشتری برمیدارد، اما راه ورود مشتری را ساده نمیکند. برای آن، افزونهی ورود مناسب لازم است. افزونه ورود وردپرس انواع این راهها را مقایسه کرده است.
افزونهی فینگت از همین تفکیک پیروی میکند. مشتری یا کاربر عادی میتواند با تأیید در اپ وارد شود. حسابهای مدیر هرگز با فینگت وارد نمیشوند؛ ورود آنها با فینگت کاملاً بسته است و دکمهی فینگت در wp-login.php نمایش داده نمیشود. همچنین حساب مدیر هیچوقت خودکار به حساب فینگت وصل نمیشود.
پس ترکیب درست این است: مدیرها با رمز قوی و ورود دومرحلهای از wp-login.php وارد شوند، و مشتریها از فرم حساب کاربری با روش سادهتر. محافظت از ورود مدیر را در افزونه امنیت ورود وردپرس ببینید. اپ فینگت فعلاً فقط اندروید دارد و از صفحهی دانلود نصب میشود.
ریدایرکت غیرمدیرها با admin_init و current_user_can که مشتری را به حساب کاربری بفرستد. اگر نشانی IP ثابت دارید، محدودیت سمت سرور هم میتواند کنارش بنشیند.
احتمالاً admin-ajax.php را هم ریدایرکت کردهاید. شرط wp_doing_ajax را اضافه کنید تا درخواستهای ایجکس از ریدایرکت مستثنی شوند.
اگر فقط مدیرها باید وارد شوند، manage_options. اگر نویسنده و ویرایشگر هم باید دسترسی داشته باشند، edit_posts. هر دو اجازهاند، نه نام نقش.
نه. فقط پیشخوان را از دید کاربران غیرمدیر دور میکند. حدس رمز، رمز ضعیف و افزونههای آسیبپذیر موضوعهای دیگری هستند که باید جدا مدیریت شوند.
با FTP یا مدیریت فایل هاست، فایل functions.php قالب فرزند را باز کنید و کد را بردارید. اگر در افزونهی کوچک است، پوشهی آن را تغییر نام دهید.
نه. ورود حسابهای مدیر با فینگت کاملاً بسته است و این حسابها هیچوقت خودکار به کاربر فینگت وصل نمیشوند. دکمه هم در wp-login.php نیست.
صفحهی اصلی یا یک برگهی پروفایل که خودتان ساختهاید. فقط مطمئن شوید مقصد خودش به پیشخوان ریدایرکت نشود، وگرنه حلقهی بیپایان میسازید.