وضعیت
یک وبلاگ آموزشی فرضی میخواهد خوانندگان بتوانند نظر بگذارند و مقالهها را ذخیره کنند. فرم ثبتنام با ایمیل و رمز دارد و بیشتر بازدیدکنندگان همانجا رهایش میکنند.
ورود با گوگل وردپرس یعنی بازدیدکننده بهجای ساختن حساب و رمز تازه، با حساب گوگلی که دارد وارد سایت شما شود. سایت شما رمز گوگل را نمیبیند؛ فقط از گوگل نام و ایمیل تأییدشده را میگیرد. راهاندازی آن سه تکه دارد: ساخت یک شناسه در کنسول گوگل، نصب افزونهای که آن را به وردپرس وصل کند، و درست کردن آدرس بازگشت. این صفحه هر سه را به زبان ساده توضیح میدهد، خطاهای معمول را نشان میدهد و میگوید برای سایتی با کاربران ایرانی کجا باید محتاط بود.
ورود با گوگل وردپرس روشی است که کاربر روی دکمهی «ورود با گوگل» میزند، به صفحهی خود گوگل میرود، حسابش را انتخاب میکند و اجازه میدهد سایت نام و ایمیلش را ببیند. بعد به سایت برمیگردد و وارد شده است. رمز در هیچ لحظه به سایت شما نمیرسد.
برای صاحب سایت سه فایده دارد. کاربر فرم ثبتنام را پر نمیکند و احتمال رها کردن صفحه کمتر میشود. ایمیلی که میگیرید از طرف گوگل تأیید شده است. و لازم نیست رمز کاربران را نگه دارید و از آنها محافظت کنید، چون رمزی وجود ندارد.
گوگل شمارهی موبایل کاربر را به سایت نمیدهد. در فروشگاه ایرانی که برای ارسال سفارش یا تماس به شماره نیاز دارد، پس از ورود با گوگل باید شماره را جداگانه بپرسید و تأیید کنید. این نکته در مقایسهی روشهای ورود تعیینکننده است و بعداً دربارهاش حرف میزنیم.
ورود با گوگل هویت ایمیلی کاربر را ثابت میکند، نه شمارهی تلفنش را. برای هر سایتی انتخاب درست به این بستگی دارد که کدامیک را لازم دارید.
پروتکلی که پشت این دکمه است OAuth نام دارد. لازم نیست جزئیات فنیاش را بدانید، ولی دانستن مراحل کلی به شما کمک میکند وقتی خطایی آمد، بفهمید کدام مرحله شکسته است.
کاربر روی دکمه میزند و مرورگرش به آدرس گوگل میرود. در این آدرس شناسهی سایت شما و آدرسی که گوگل باید کاربر را به آن برگرداند، نوشته شده است.
گوگل از کاربر میپرسد با کدام حساب وارد شود و به سایت اجازه میدهد نام و ایمیل را ببیند. این صفحه کاملاً مال گوگل است.
گوگل کاربر را به آدرس بازگشت سایت شما میفرستد و یک کد کوتاهمدت به آن میچسباند. این کد هنوز اطلاعات کاربر نیست.
افزونهی شما از سمت سرور، کد را بههمراه رمز مخصوص سایت (client secret) به گوگل میدهد و اطلاعات کاربر را میگیرد.
افزونه با ایمیل بررسی میکند کاربری با این ایمیل در وردپرس هست یا نه. اگر هست او را وارد میکند، اگر نیست حساب تازه میسازد.
مرحلهی چهار از سرور سایت شما به سرور گوگل انجام میشود، نه از مرورگر کاربر. اگر سرور شما به گوگل دسترسی نداشته باشد، کاربر در گوگل با موفقیت وارد میشود اما در سایت شما وارد نمیشود. این نکته برای سایتهای ایرانی مهم است و در بخش مربوط بررسیاش میکنیم.
برای افزودن ورود با گوگل به وردپرس، اول باید به گوگل بگویید سایت شما کیست. این کار در کنسول توسعهدهندگان گوگل (Google Cloud Console) انجام میشود و رایگان است. اسم دقیق منوها و ترتیب صفحهها گاهی عوض میشود. پس مراحل زیر را راهنمای کلی بگیرید و برای جزئیات روز به مستندات رسمی گوگل مراجعه کنید.
با حساب گوگل وارد کنسول شوید و یک پروژهی تازه بسازید. نامش مهم نیست؛ نام سایت را بگذارید تا بعداً پیدایش کنید.
گوگل از شما میخواهد «صفحهی رضایت» (consent screen) را پر کنید. این همان صفحهای است که کاربر میبیند. نام برنامه، ایمیل پشتیبانی و در صورت امکان آرم سایت را بنویسید. کاربر در هر ورود با گوگل وردپرس همین صفحه را میبیند. نوع کاربر را معمولاً «خارجی» انتخاب میکنند.
برای ورود فقط ایمیل و اطلاعات پایهی پروفایل کافی است. هر دسترسی اضافه، بررسی گوگل را سختتر و کاربر را مشکوکتر میکند.
در بخش اعتبارنامهها (Credentials) یک «OAuth client ID» از نوع «Web application» بسازید.
در فیلد «Authorized redirect URIs» دقیقاً آدرسی را که افزونه میگوید وارد کنید. این مهمترین قدم است و در بخش بعد جداگانه توضیح داده شده.
گوگل «Client ID» و «Client secret» را نشان میدهد. هر دو را کپی کنید؛ در افزونه لازمشان دارید. رمز را جایی عمومی نگذارید.
تا وقتی برنامه در حالت آزمایشی است، فقط کاربران آزمایشی ثبتشده میتوانند وارد شوند. قبل از اعلام عمومی، وضعیت را به «منتشرشده» ببرید.
گوگل ممکن است برای انتشار صفحهی رضایت آدرس صفحهی حریم خصوصی سایت را بخواهد. اگر ندارید، یک صفحهی ساده دربارهی دادههایی که از کاربر میگیرید و نگه میدارید بسازید؛ این هم برای اعتماد کاربر مفید است.
آدرس بازگشت یا redirect URI آدرسی از سایت شماست که گوگل بعد از ورود کاربر را به آن برمیگرداند. این آدرس باید هم در کنسول گوگل و هم در تنظیمات افزونه یکی باشد، حرف به حرف. اگر یکی نباشد، گوگل کاربر را برنمیگرداند و خطایی با عنوان redirect_uri_mismatch نشان میدهد.
افزونهی شما معمولاً خودش آدرس درست را در صفحهی تنظیماتش نشان میدهد. همان را کپی کنید و در کنسول بگذارید. خودتان حدس نزنید، چون افزونهها مسیرهای متفاوتی دارند.
بعد از ذخیره کردن آدرس در کنسول گوگل، تغییر ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا اعمال شود. اگر بلافاصله خطا دیدید، کمی صبر کنید و دوباره امتحان کنید، بعد سایت را دوباره بارگذاری کنید.
افزودن ورود با گوگل به وردپرس بدون برنامهنویسی با افزونه سادهترین راه است. افزونههای متعددی وجود دارند که یک دکمهی گوگل به فرم ورود میافزایند. بهجای حفظ یک اسم، با این معیارها انتخاب کنید.
نسخههای غیررسمی یا دانلودشده از سایتهای ناشناس را نصب نکنید. افزونهی ورود به رمز و حساب کاربران دسترسی دارد و آخرین جایی است که باید کد ناشناخته رویش اجرا شود.
اگر برای فرم ورود افزونهی دیگری مثل افزونهی عضویت یا یک افزونهی کامل ورود و ثبتنام دارید، اول ببینید همان افزونه ورود با گوگل را بهعنوان یک گزینه دارد یا نه. یک افزونهی کمتر یعنی تداخل کمتر. دربارهی انتخاب افزونههای ورود، افزونه ورود وردپرس راهنمای عمومیتری است.
بعد از ساخت شناسه در گوگل، راهاندازی ورود با گوگل وردپرس سمت سایت کوتاه است. نام گزینهها بسته به افزونه کمی فرق میکند، ولی ترتیب تقریباً همیشه همین است.
بیشتر مشکلهای ورود با گوگل وردپرس از چند خطای مشخص میآید. این فهرست را وقتی وسط کار گیر کردید، مرور کنید.
آدرس بازگشت در کنسول با آدرس افزونه یکی نیست. http یا https، www، اسلش آخر و زیرپوشه را مقایسه کنید.
صفحهی رضایت در حالت آزمایشی است و کاربر جزو کاربران آزمایشی نیست. برنامه را منتشر کنید یا کاربر را اضافه کنید.
Client ID یا Client secret اشتباه کپی شده است. دوباره کپی کنید و مراقب فاصلهی ابتدا و انتها باشید.
سرور سایت نمیتواند به گوگل وصل شود تا کد را تبدیل کند. اتصال خروجی هاست، تنظیم فایروال و DNS را بررسی کنید.
معمولاً ناشی از کش، یا افزونهی امنیتی یا هدایت http به https است. صفحهی ورود را از کش خارج کنید و تنظیمهای SSL را بازبینی کنید.
کاربری که قبلاً با ایمیل و رمز ثبتنام کرده، با گوگل حساب دوم میگیرد. رفتار افزونه با ایمیل مشابه را در تنظیماتش بررسی کنید.
کش را پاک کنید، ببینید دکمه برای همان فرم فعال است و قالب شما فرم ورود را بازنویسی نکرده باشد.
پیش از افزودن ورود با گوگل وردپرس به یک سایت ایرانی، دو چیز را بررسی کنید که در سایتهای بینالمللی مطرح نیست: دسترسی کاربران و دسترسی سرور شما به سرویسهای گوگل.
بسته به شرایط شبکه، اپراتور و زمان، بعضی کاربران ایرانی ممکن است نتوانند صفحههای گوگل را باز کنند یا بدون ابزار تغییر مسیر ارتباط به مشکل بخورند. کاربری که دکمهی گوگل را میزند و صفحهی خالی میبیند، معمولاً فکر میکند سایت شما خراب است. بهتر است راه ورود دیگری هم کنار آن باشد. ما نمیتوانیم وضعیت دقیق دسترسی را پیشبینی کنیم؛ شما با آزمایش از چند اپراتور و چند شهر تصویر بهتری میگیرید.
مرحلهی تبدیل کد به اطلاعات از سرور سایت شما انجام میشود. اگر سرور داخل ایران باشد و ارتباطش با گوگل مختل باشد، ورود حتی با کاربر سالم هم شکست میخورد. این را با یک آزمایش ساده میتوانید ببینید: از سرور یک درخواست به آدرس سرویسهای گوگل بفرستید و ببینید جواب میآید یا نه. راههای تشخیص مشکل شبکهی هاست در عیبیابی ارسال پیامک وردپرس هم آمده؛ همان منطق اینجا هم صدق میکند.
همانطور که گفتیم، گوگل شمارهی موبایل نمیدهد. در فروشگاههایی که با تماس و پیامک سروکار دارند، ایمیل کماهمیتتر از شماره است. کاربر ایرانی هم عادت دارد ورودش را با شمارهی موبایلش بشناسد. این نکته بیشتر از مسائل دسترسی در انتخاب نهایی مؤثر است.
| معیار | ورود با گوگل | ورود با کد پیامکی | ورود با فینگت |
|---|---|---|---|
| چیزی که سایت میگیرد | نام و ایمیل تأییدشده | شمارهی موبایل تأییدشده | نام، شمارهی موبایل تأییدشده و شناسهی ثابت |
| هزینهی هر ورود | ندارد | هزینهی یک پیامک | ندارد |
| وابستگی | دسترسی کاربر و سرور به گوگل | پنل پیامکی و اپراتور | اپ فینگت روی گوشی اندرویدی |
| نیاز کاربر | حساب گوگل | سیمکارت فعال | اپ فینگت و حساب فینگت |
| مناسب برای | سایتهای محتوایی و ابزارها | فروشگاهها و سرویسهای محلی | سایتی که شماره میخواهد ولی نمیخواهد برای هر ورود پیامک بدهد |
این جدول رتبهبندی نیست. بیشتر سایتها بیش از یک روش کنار هم میگذارند. اگر میخواهید دو روش را عمیقتر مقایسه کنید، صفحهی ورود با گوگل یا ورود با موبایل همین بحث را مفصلتر باز کرده است. برای دیدن روشهای کمهزینهتر پیامکی هم ورود با شماره موبایل در وردپرس را ببینید.
ورود با گوگل وردپرس فقط یک دکمه نیست؛ تصمیمهایی دربارهی حسابها و دادهها هم دارد. این چند نکته جلوی مشکلهای بعدی را میگیرد.
فقط وقتی حساب موجود را به ورود گوگل وصل کنید که گوگل ایمیل را «تأییدشده» اعلام کرده باشد. ایمیل تأییدنشده میتواند راهی برای تصاحب حساب دیگران باشد.
ورود با گوگل برای نقش مدیر را خاموش بگذارید یا حتماً با مرحلهی دوم احراز هویت همراه کنید. مدیر باید از مسیر جدا وارد شود.
Client secret مثل رمز عبور است. در کد قالب، مخزن عمومی یا اسکرینشات نگذارید. اگر لو رفت، در کنسول گوگل یک رمز تازه بسازید و رمز قبلی را حذف کنید.
فقط ایمیل و نام را بگیرید و بخواهید. دادهی بیشتر یعنی مسئولیت بیشتر و اعتماد کمتر.
در صفحهی حریم خصوصی سایت بنویسید با ورود گوگل چه چیزی دریافت میشود و چه کاری با آن میشود. گوگل هم همین صفحه را از شما میخواهد.
اگر کاربر بعداً بخواهد حساباش را حذف کند یا روش ورود را عوض کند، باید راه روشنی داشته باشد.
این روایت فرضی است و فقط نشان میدهد چطور تصمیمها کنار هم قرار میگیرند.
یک وبلاگ آموزشی فرضی میخواهد خوانندگان بتوانند نظر بگذارند و مقالهها را ذخیره کنند. فرم ثبتنام با ایمیل و رمز دارد و بیشتر بازدیدکنندگان همانجا رهایش میکنند.
مدیر وبلاگ افزونهی ورود با گوگل را نصب میکند، در کنسول گوگل یک شناسه میسازد و آدرس بازگشت را از صفحهی افزونه کپی میکند. چون سایت شمارهی موبایل لازم ندارد، نبودن آن مشکلی نیست.
پیش از اعلام، با یک مرورگر ناشناس و یک حساب گوگل تازه وارد میشود و میبیند حساب با نقش «مشترک» ساخته میشود. ورود با ایمیل و رمز را هم نگه میدارد تا کاربرانی که گوگل برایشان باز نمیشود هم بتوانند وارد شوند.
اگر سایت شما شمارهی موبایل لازم دارد، ورود با گوگل آن را نمیدهد و کد پیامکی برای هر ورود هزینه دارد. فینگت راه سومی است. کاربر یک بار شمارهاش را در اپ فینگت با پیامک تأیید میکند. از آن به بعد، وقتی روی دکمهی «ورود با فینگت» میزند، روی رایانه QR میبیند و روی گوشی دکمهی باز کردن اپ را؛ ورود را در اپ تأیید میکند و به سایت برمیگردد.
سایت شما نام، شمارهی موبایل تأییدشده و یک شناسهی ثابت میگیرد، بدون پیامک ورود. ثبتنام در پنل، اتصال سایت و ورود نامحدود رایگان است. افزونهی وردپرس دکمه را خودکار در فرم ورود ووکامرس میگذارد و با شورتکد، ابزارک و ابزارک المنتور هر جای دیگری هم میتوان آن را گذاشت. اپ فعلاً اندروید است؛ پس فینگت را کنار ورود با گوگل یا ورود موجود اضافه کنید، نه جای آن. برای شروع صفحهی دانلود و راهنمای ورود بدون رمز عبور را ببینید.
ساخت شناسهی OAuth در کنسول گوگل برای ورود ساده رایگان است. هزینهی احتمالی فقط به افزونهی انتخابی شما برمیگردد؛ بعضی نسخهی رایگان دارند و بعضی نسخهی پولی.
افزونهی ورود با گوگل معمولاً آدرس درست را در صفحهی تنظیماتش نشان میدهد. همان را بدون تغییر در کنسول گوگل بگذارید. فرق http با https، وجود www و اسلش آخر را بررسی کنید.
مرحلهی تبدیل کد به اطلاعات از سرور سایت انجام میشود. اگر سرور به گوگل وصل نشود، این مرحله شکست میخورد. اتصال خروجی هاست، فایروال و DNS را بررسی کنید و لاگ وردپرس را ببینید.
خیر. گوگل نام و ایمیل تأییدشده را میدهد. اگر سایت شما شمارهی موبایل لازم دارد، باید جداگانه از کاربر بپرسید و تأیید کنید، یا از روش ورودی استفاده کنید که شمارهی تأییدشده را میدهد.
ورود با گوگل وردپرس برای مخاطب ایرانی بستگی به مخاطب دارد. دسترسی بعضی کاربران یا سرورها به سرویسهای گوگل ممکن است محدود باشد. پس بهتر است روش دیگری هم کنار آن بگذارید و پیش از اعلام، از چند شبکه آزمایش کنید.
بهتر است نه. ورود مدیر باید از مسیر جدا و با مراقبت بیشتر باشد. افزونهای را انتخاب کنید که بتواند ورود با گوگل را برای نقش مدیر ببندد یا خودش مرحلهی دوم احراز هویت بخواهد.
نه، مکمل است. فینگت شمارهی موبایل تأییدشده میدهد و برای هر ورود پیامک نمیفرستد، ولی کاربر باید اپ اندروید آن را داشته باشد. ورود با گوگل برای کسانی که اپ ندارند راه جدا و بدون نصب اپ است.