ارسال پیامک c# در .NET؛ از HttpClient درست تا صف پس‌زمینه و تست

ارسال پیامک c# در ظاهر یک POST با HttpClient است، ولی جایی که بیشتر پروژه‌های .NET زمین می‌خورند همین «ساده بودن» است: ساختن HttpClient جدید برای هر پیام، نوشتن کلید در appsettings و ثبت آن در مخزن کد، یا صدا زدن سرویس‌دهنده درست داخل اکشن کنترلر. این صفحه یک سرویس تمیز می‌سازد: کلاینت تایپ‌شده با IHttpClientFactory، تنظیمات با الگوی Options، تلاش دوباره فقط برای خطای موقت، صف پس‌زمینه با Channel و تست xUnit بدون ارسال واقعی. در آخر هم می‌بینید ورود با فینگت چطور بخشی از پیامک‌های سایت ASP.NET Core شما را حذف می‌کند.

بروزرسانی: زمان مطالعه حدود ۱۱ دقیقه نوشته‌ی تیم فنی فینگت

ارسال پیامک c#؛ چرا فقط new HttpClient کافی نیست؟

اولین نمونه‌ای که برای ارسال پیامک c# پیدا می‌کنید، احتمالاً داخل یک using یک HttpClient تازه می‌سازد و پیام را می‌فرستد. روی ماشین توسعه کار می‌کند، ولی در سرویسی که صدها درخواست در دقیقه دارد دو مشکل می‌سازد. ساختن مداوم HttpClient سوکت‌ها را بعد از بسته شدن مدتی در حالت انتظار نگه می‌دارد و در بار زیاد پورت‌ها تمام می‌شوند. در مقابل، نگه داشتن یک نمونه برای همیشه تغییر DNS را نمی‌بیند. راه استاندارد در .NET استفاده از IHttpClientFactory است که اتصال‌ها را مدیریت می‌کند و مهلت و سربرگ‌ها را در یک جا تنظیم می‌کند.

مشکل دوم نحوه‌ی نگه داشتن تنظیمات است. آدرس سرویس‌دهنده، کلید API و شماره‌ی خط فرستنده باید از تنظیمات برنامه خوانده شوند، و کلید نباید در فایل appsettings.json داخل مخزن باشد. الگوی Options و متغیرهای محیطی یا مدیر رازهای بستر شما این را ساده می‌کنند.

نمونه‌ها هیچ آدرس یا نام فیلد واقعی از یک شرکت پیامکی ندارند. قالب دقیق درخواست و کدهای خطا را مستندات سرویس‌دهنده‌ی شما تعیین می‌کند؛ ساختار کد را نگه دارید و جزئیات را جایگزین کنید.

اگر هنوز با ساختار یک وب‌سرویس پیامکی آشنا نیستید، وب سرویس پیامک و اتصال به وب سرویس پیامک را بخوانید. بقیه‌ی صفحه فرض می‌کند یک حساب و کلید در دست دارید.

کلاینت تایپ‌شده؛ ارسال پیامک با httpclient و Options

سه فایل کوچک کافی است. SmsOptions تنظیمات را نگه می‌دارد. SmsClient همان کلاینت تایپ‌شده است و HttpClient را از کارخانه می‌گیرد؛ ارسال پیامک با httpclient در آن با مهلت زمانی کلاینت و تلاش دوباره‌ی دستی انجام می‌شود. SmsException هم خطا را به دو دسته‌ی «موقت» و «دائمی» تقسیم می‌کند.

تلاش دوباره را عمداً خودمان نوشته‌ایم تا مفهوم روشن بماند. در پروژه‌های بزرگ‌تر کتابخانه‌ی Polly یا بسته‌ی Microsoft.Extensions.Http.Resilience همین کار را با قابلیت‌های بیشتر انجام می‌دهد، ولی منطق دسته‌بندی خطا همان است.

Sms.cs؛ تنظیمات، خطا و کلاینت
using System.Net.Http.Json;
using System.Text;
using System.Text.RegularExpressions;
using Microsoft.Extensions.Options;

public sealed class SmsOptions
{
    public string ApiUrl { get; set; } = "";
    public string ApiKey { get; set; } = "";
    public string Sender { get; set; } = "";
}

public sealed class SmsException : Exception
{
    public int Status { get; }
    public bool Retryable { get; }

    public SmsException(string message, int status = 0, bool retryable = false) : base(message)
    {
        Status = status;
        Retryable = retryable;
    }
}

public sealed class SmsClient
{
    private readonly HttpClient _http;
    private readonly SmsOptions _opt;

    public SmsClient(HttpClient http, IOptions<SmsOptions> options)
    {
        _http = http;
        _opt = options.Value;
    }

    // ورودی هر شکلی که باشد، خروجی 09xxxxxxxxx یا null است
    public static string? NormalizePhone(string raw)
    {
        var sb = new StringBuilder();
        foreach (var ch in raw)
        {
            if (ch >= '۰' && ch <= '۹') sb.Append((char)('0' + (ch - '۰')));
            else if (char.IsAsciiDigit(ch)) sb.Append(ch);
        }
        var d = sb.ToString();
        if (d.StartsWith("98")) d = "0" + d[2..];
        return Regex.IsMatch(d, "^09[0-9]{9}$") ? d : null;
    }

    public async Task<string> SendAsync(string phone, string text, CancellationToken ct = default, int retries = 2)
    {
        var to = NormalizePhone(phone) ?? throw new SmsException("شماره نامعتبر است");

        for (var attempt = 0; ; attempt++)
        {
            SmsException error;
            try
            {
                using var req = new HttpRequestMessage(HttpMethod.Post, _opt.ApiUrl)
                {
                    Content = JsonContent.Create(new { sender = _opt.Sender, to, text }),
                };
                req.Headers.Authorization = new("Bearer", _opt.ApiKey);

                using var res = await _http.SendAsync(req, ct);
                if (res.IsSuccessStatusCode) return await res.Content.ReadAsStringAsync(ct);

                // 429 و 5xx موقت‌اند؛ 400 و 401 و 403 با تکرار درست نمی‌شوند
                var code = (int)res.StatusCode;
                error = new SmsException("HTTP " + code, code, code == 429 || code >= 500);
            }
            catch (HttpRequestException ex)
            {
                error = new SmsException(ex.GetType().Name, 0, true);
            }
            catch (TaskCanceledException) when (!ct.IsCancellationRequested)
            {
                error = new SmsException("timeout", 0, true); // مهلت HttpClient تمام شد
            }

            if (!error.Retryable || attempt >= retries) throw error;
            await Task.Delay(TimeSpan.FromMilliseconds(400 * Math.Pow(2, attempt) + Random.Shared.Next(0, 200)), ct);
        }
    }
}
Program.cs؛ ثبت در ASP.NET Core
builder.Services.Configure<SmsOptions>(builder.Configuration.GetSection("Sms"));
builder.Services.AddHttpClient<SmsClient>(c => c.Timeout = TimeSpan.FromSeconds(8));

// کلید را در appsettings نگذارید؛ با متغیر محیطی Sms__ApiKey یا مدیر رازها تنظیم کنید

در ارسال پیامک با asp.net core مقدار Timeout روی HttpClient فقط یک جا نوشته می‌شود و برای همه‌ی فراخوانی‌ها اعمال است. دقت کنید خود کلید در هیچ لاگی چاپ نمی‌شود؛ بنویسید چه خطایی رخ داد، نه چه سربرگی فرستاده شد.

تلاش دوباره؛ چه چیزی را امن می‌شود دوباره فرستاد؟

نمونه‌ی بالا فقط وقتی دوباره می‌فرستد که خطا موقت باشد: قطع اتصال، مهلت، وضعیت ۴۲۹ یا پاسخ‌های ۵xx. شماره‌ی نادرست، کلید باطل و کمبود اعتبار با تکرار درست نمی‌شوند و تکرارشان فقط زمان و فشار اضافه می‌سازد.

اما یک شکاف هست که باید بدانید. وقتی مهلت تمام می‌شود شما نمی‌دانید درخواست اصلاً رسیده بود یا نه. اگر رسیده بود و فقط پاسخ دیر برگشته، تلاش دوباره همان پیام را برای گیرنده دوباره می‌فرستد. برای «سفارش شما ثبت شد» این مهم نیست، ولی برای کد ورود یا پیام مالی مهم است. راه حل‌ها: اگر سرویس‌دهنده شناسه‌ی یکتای درخواست می‌پذیرد از آن استفاده کنید، برای کد ورود به‌جای تلاش خودکار دکمه‌ی «ارسال مجدد» را به کاربر بدهید، و تعداد تلاش را دو یا سه نگه دارید.

فاصله‌ی افزایشی با کمی تصادف هم همین نقش را دارد: ۴۰۰ میلی‌ثانیه، بعد ۸۰۰ و بعد ۱۶۰۰، به‌علاوه‌ی مقدار کوچکی تصادفی. اگر چند پیام همزمان شکست بخورند، همه در یک ثانیه‌ی واحد برنمی‌گردند و سرویس‌دهنده‌ی در حال بازیابی فشار تازه نمی‌بیند.

صف پس‌زمینه پیامک با Channel و BackgroundService

یکی از متداول‌ترین اشتباه‌ها در ارسال پیامک در dotnet صدا زدن SendAsync داخل اکشن کنترلر و منتظر ماندن برای آن است. اگر سرویس‌دهنده هشت ثانیه معطل کند، کاربر هم هشت ثانیه معطل می‌شود. راه بهتر صف پس‌زمینه پیامک است: اکشن فقط یک کار را در صف می‌گذارد و فوراً جواب می‌دهد، و یک سرویس پس‌زمینه کارها را یکی‌یکی می‌فرستد.

System.Threading.Channels دقیقاً برای همین ساخته شده و جزو چارچوب است. صف زیر محدود است و اگر پر شود، تولیدکننده منتظر می‌ماند؛ این یعنی در بار غیرعادی حافظه‌ی سرور بی‌پایان بالا نمی‌رود.

SmsQueue.cs؛ صف و کارگر پس‌زمینه
using System.Threading.Channels;

public sealed record SmsJob(string Phone, string Text);

public sealed class SmsQueue
{
    private readonly Channel<SmsJob> _channel = Channel.CreateBounded<SmsJob>(1000);

    public ValueTask EnqueueAsync(SmsJob job, CancellationToken ct = default) =>
        _channel.Writer.WriteAsync(job, ct);

    public IAsyncEnumerable<SmsJob> ReadAllAsync(CancellationToken ct) =>
        _channel.Reader.ReadAllAsync(ct);
}

public sealed class SmsWorker(SmsQueue queue, IServiceScopeFactory scopes, ILogger<SmsWorker> log) : BackgroundService
{
    protected override async Task ExecuteAsync(CancellationToken stop)
    {
        await foreach (var job in queue.ReadAllAsync(stop))
        {
            try
            {
                // کلاینت تایپ‌شده در هر پیام از یک scope تازه گرفته می‌شود تا کارخانه بتواند اتصال‌ها را بچرخاند
                using var scope = scopes.CreateScope();
                await scope.ServiceProvider.GetRequiredService<SmsClient>().SendAsync(job.Phone, job.Text, stop);
            }
            catch (SmsException ex)
            {
                // شماره و متن را لاگ نکنید
                log.LogWarning("ارسال پیامک ناموفق: {Reason}، وضعیت {Status}", ex.Message, ex.Status);
            }
        }
    }
}
Program.cs؛ ثبت صف و نقطه‌ی ورودی
builder.Services.AddSingleton<SmsQueue>();
builder.Services.AddHostedService<SmsWorker>();

app.MapPost("/notify", async (SmsQueue queue) =>
{
    await queue.EnqueueAsync(new SmsJob("09120000000", "نمونه"));
    return Results.Accepted(); // فوراً پاسخ می‌دهیم؛ ارسال در پس‌زمینه انجام می‌شود
});

این صف فقط در حافظه است، پس اگر برنامه ناگهانی خاموش شود، پیام‌های ارسال‌نشده از بین می‌روند. برای پیام‌های کم‌اهمیت این اشکالی ندارد؛ برای پیام‌های مهم، کارها را در یک جدول پایگاه‌داده یا صف پایدار ثبت کنید و کارگر از همان بخواند.

اشتباه‌های رایج در سرویس‌های پیامکی .NET

این چند مورد را بیشتر از بقیه در بازبینی کد می‌بینیم و هر کدام با تغییری کوچک برطرف می‌شود.

یک HttpClient تازه برای هر پیام

با بار زیاد، سوکت‌ها پشت سر هم باز و در حالت انتظار رها می‌شوند. از AddHttpClient و تزریق کلاینت تایپ‌شده استفاده کنید.

کلید در appsettings داخل مخزن

هر کس به کد دسترسی داشته باشد با اعتبار شما پیام می‌فرستد. کلید را با متغیر محیطی، مدیر رازهای بستر یا گاوصندوق مدیریت کنید و برای توسعه و تولید جدا بگیرید.

بلعیدن خطا با catch خالی

catch بدون لاگ همه‌چیز را ساکت می‌کند. دلیل و وضعیت را بنویسید، بدون شماره‌ی کامل و متن کد ورود.

حساب نکردن سقف ورودی

اگر هر کسی بتواند هر تعداد بار دکمه‌ی «ارسال کد» را بزند، حساب پیامک شما هدف حمله می‌شود. برای هر شماره و آی‌پی سقف بگذارید؛ توضیح بیشتر در sms bombing آمده است.

باور به «پاسخ موفق یعنی رسید»

پاسخ ۲۰۰ معمولاً یعنی سرویس‌دهنده پیام را پذیرفته است، نه اینکه به گوشی رسیده. اگر مهم است، گزارش تحویل را هم بررسی کنید و دلایل نرسیدن را در پیامک نمیرسه ببینید.

تست xUnit بدون ارسال حتی یک پیامک واقعی

خوشبختانه HttpClient در .NET برای تست ساخته شده است. همه‌ی درخواست‌ها از یک HttpMessageHandler می‌گذرند و می‌توانید آن را با یک نمونه‌ی ساختگی عوض کنید. نیازی به بسته‌ی اضافه یا سرور واقعی نیست.

کد زیر Handler را طوری می‌سازد که به ترتیب کدهای وضعیت مشخصی برگرداند. دو آزمایش دارد: بعد از ۵۰۳ باید یک تلاش دوباره انجام شود و برای ۴۰۱ نباید هیچ تلاش دوباره‌ای باشد.

SmsClientTests.cs؛ تقلید پاسخ سرویس‌دهنده
using System.Net;
using Microsoft.Extensions.Options;
using Xunit;

sealed class StubHandler(params HttpStatusCode[] codes) : HttpMessageHandler
{
    public int Calls { get; private set; }

    protected override Task<HttpResponseMessage> SendAsync(HttpRequestMessage request, CancellationToken ct)
    {
        var code = codes[Math.Min(Calls++, codes.Length - 1)];
        return Task.FromResult(new HttpResponseMessage(code) { Content = new StringContent("""{"id":"t1"}""") });
    }
}

public class SmsClientTests
{
    private static SmsClient Make(StubHandler handler) =>
        new(new HttpClient(handler), Options.Create(new SmsOptions { ApiUrl = "http://sms.invalid/send", ApiKey = "k", Sender = "1000" }));

    [Fact]
    public async Task Retries_after_503()
    {
        var handler = new StubHandler(HttpStatusCode.ServiceUnavailable, HttpStatusCode.OK);
        var body = await Make(handler).SendAsync("09120000000", "نمونه");
        Assert.Contains("t1", body);
        Assert.Equal(2, handler.Calls);
    }

    [Fact]
    public async Task Does_not_retry_on_401()
    {
        var handler = new StubHandler(HttpStatusCode.Unauthorized);
        await Assert.ThrowsAsync<SmsException>(() => Make(handler).SendAsync("09120000000", "نمونه"));
        Assert.Equal(1, handler.Calls);
    }

    [Fact]
    public async Task Rejects_bad_phone_before_any_request()
    {
        var handler = new StubHandler(HttpStatusCode.OK);
        await Assert.ThrowsAsync<SmsException>(() => Make(handler).SendAsync("123", "نمونه"));
        Assert.Equal(0, handler.Calls);
    }
}

با dotnet test اجرا کنید. حالت‌های دیگر هم با همین الگو ساده‌اند: Handler‌ای که استثنای HttpRequestException پرتاب می‌کند تا قطع شبکه را شبیه‌سازی کنید، یا Handler‌ای که با Task.Delay منتظر می‌ماند تا مهلت را آزمایش کنید. برای تست ارسال پیامک این روش سریع، بی‌هزینه و کاملاً تکرارپذیر است.

sms api در سی شارپ؛ اعتبارسنجی تنظیمات هنگام شروع برنامه

یکی از بدترین زمان‌ها برای فهمیدن خالی بودن کلید، لحظه‌ی ارسال اولین پیام به مشتری است. کار با sms api در سی شارپ را می‌توانید طوری بنویسید که اگر تنظیمات ناقص باشد، برنامه همان ابتدا بالا نیاید. در Options الگوی ValidateOnStart همین کار را می‌کند.

  • بررسی الزامی‌بودن فیلدها برای ApiUrl، ApiKey و Sender قید الزامی بگذارید و Options را با ValidateDataAnnotations و ValidateOnStart ثبت کنید تا برنامه با تنظیم ناقص راه نیفتد.
  • آدرس را بسنجید اگر آدرس سرویس‌دهنده https نیست، هشدار بدهید. کلید نباید روی کانال بدون رمزگذاری برود.
  • جدا کردن محیط‌ها در محیط توسعه آدرس یک سرویس ساختگی یا صرفاً لاگ کننده بگذارید تا کسی ناخواسته پیام واقعی نفرستد. می‌توانید یک پیاده‌سازی دیگر از همان رابط را فقط در Development ثبت کنید.
  • رابط به‌جای کلاس اگر بقیه‌ی برنامه به یک رابط مثل ISmsSender وابسته باشد، تست آن‌ها نیازی به HttpClient ندارد و جایگزین‌کردن سرویس‌دهنده در آینده بدون دست‌زدن به کنترلرها انجام می‌شود.

ارسال پیامک در dotnet با ارقام و متن فارسی

ارسال پیامک در dotnet با متن فارسی از نظر رمزگذاری مشکلی ندارد چون رشته‌های .NET یونیکد هستند و JsonContent خودش UTF-8 می‌فرستد. اما دو نکته پیش از ارسال به کارتان می‌آید. اول، ورودی شماره: کاربران ایرانی گاهی ارقام فارسی یا عربی تایپ می‌کنند و گاهی پیش‌شماره‌ی ۹۸ یا ۰۰۹۸ می‌گذارند. تابع NormalizePhone که در بالا آمد، رقم‌های فارسی را تبدیل می‌کند و ۹۸ را به صفر آغازین برمی‌گرداند؛ اگر ورودی شما ممکن است ۰۰۹۸ یا علامت مثبت هم داشته باشد، آن را پیش از اعتبارسنجی حذف کنید.

دوم، طول پیام. متن فارسی معمولاً با رمزگذاری یونیکد فرستاده می‌شود و هر بخش آن کوتاه‌تر از پیام لاتین است؛ رقم رایج برای یک بخش حدود ۷۰ نویسه است. پیام بلندتر به چند بخش تقسیم می‌شود و هر بخش جداگانه حساب می‌شود. رقم دقیق را قرارداد و مستندات سرویس‌دهنده‌ی شما تعیین می‌کند. پس برای قالب پیام‌های پرتکرار مثل کد ورود، کوتاه‌ترین متن ممکن را بنویسید و نویسه‌های اضافه، از جمله ایموجی، را کنار بگذارید.

اگر پیام‌ها را برای تعداد زیادی گیرنده می‌فرستید، این تفاوت در حساب آخر ماه دیده می‌شود. برای محاسبه‌ی هزینه، قیمت پنل پیامکی را ببینید.

کدام پیام‌ها را باید پیامک کرد؟

وقتی ارسال پیامک c# راحت شد، وسوسه می‌شوید برای هر رویدادی یک پیامک بفرستید. اما هر پیام هزینه دارد، ممکن است دیر برسد یا فیلتر شود و کاربر از پیام‌های زیاد خسته می‌شود. بهتر است پیام‌ها را دسته‌بندی کنید.

پیامک برای مواردی ارزش دارد که کانال دیگری ندارید: تأیید اولیه‌ی شماره در اولین ثبت‌نام، هشدار فوری، یا کاربری که اپ و سایت را باز نمی‌کند. در مقابل، ورود موفق، تغییر وضعیت سفارش و یادآوری‌های روزمره را برای کاربری که اپ را نصب کرده، با اعلان رایگان هم می‌شود رساند. مقایسه‌ی این دو در پیامک یا نوتیفیکیشن آمده و جزئیات هزینه در هزینه پیامک سایت است.

تفاوت پیام‌های تراکنشی و تبلیغاتی هم از نظر مقررات و خط ارسال مهم است. اگر مطمئن نیستید پیامی در کدام دسته قرار می‌گیرد، به پیامک تراکنشی و تبلیغاتی مراجعه کنید و در موارد مبهم از شرکت پیامکی یا مرجع تنظیم مقررات بپرسید.

فینگت و ورود بدون کد پیامکی در ASP.NET Core

فینگت سرویس‌دهنده‌ی پیامک نیست و خط یا پنل پیامکی نمی‌فروشد. کدهای بالا برای خطی‌اند که از شرکت پیامکی خودتان می‌گیرید. فینگت جایی کمک می‌کند که لازم نیست پیامک بفرستید: ورود کاربر.

در ورود با فینگت، سایت شما کاربر را به finget.ir می‌فرستد. کاربر دارنده‌ی اپ، ورود را در گوشی تأیید می‌کند و مرورگرش با یک کد کوتاه‌عمر به آدرس بازگشت شما برمی‌گردد. سرور شما با آن کد و کلید API یک درخواست POST می‌زند و نام، شماره‌ی تأییدشده و یک شناسه‌ی ثابت برای همین سایت می‌گیرد. هیچ کد پیامکی ساخته یا فرستاده نمی‌شود. اپ فعلاً برای اندروید است؛ پس ورود پیامکی برای بقیه‌ی کاربران می‌ماند و فینگت کنار آن اضافه می‌شود.

نمونه‌ی ورود با فینگت در Minimal API

نمونه‌ی زیر دو مسیر دارد و فرض می‌کند AddDistributedMemoryCache، AddSession، AddHttpClient و UseSession را قبلاً ثبت کرده‌اید. SiteId و ApiKey را از پنل سرویس‌دهندگان می‌گیرید و آدرس بازگشت را هم همان‌جا ثبت می‌کنید.

Program.cs؛ ورود با فینگت
using System.Security.Cryptography;
using System.Net.Http.Json;
using System.Text;
using System.Text.Json;

app.MapGet("/login/finget", (HttpContext ctx, IConfiguration cfg) =>
{
    var state = Convert.ToHexString(RandomNumberGenerator.GetBytes(16));
    ctx.Session.SetString("fg_state", state);
    return Results.Redirect("https://finget.ir/auth?client_id=" + cfg["Finget:SiteId"] + "&state=" + state);
});

// همین آدرس را در پنل سرویس‌دهندگان به‌عنوان آدرس بازگشت ثبت کنید
app.MapGet("/login/finget/callback", async (HttpContext ctx, IHttpClientFactory factory, IConfiguration cfg, string? code, string? state) =>
{
    var expected = ctx.Session.GetString("fg_state");
    ctx.Session.Remove("fg_state");
    if (expected is null || state is null ||
        !CryptographicOperations.FixedTimeEquals(Encoding.UTF8.GetBytes(expected), Encoding.UTF8.GetBytes(state)))
        return Results.BadRequest();

    var http = factory.CreateClient();
    http.Timeout = TimeSpan.FromSeconds(8);
    using var req = new HttpRequestMessage(HttpMethod.Post, "https://finget.ir/api/v1/auth/token")
    {
        Content = JsonContent.Create(new { code = code ?? "" }),
    };
    req.Headers.Authorization = new("Bearer", cfg["Finget:ApiKey"]);

    using var res = await http.SendAsync(req);
    if (!res.IsSuccessStatusCode) return Results.Unauthorized();

    using var doc = await JsonDocument.ParseAsync(await res.Content.ReadAsStreamAsync());
    if (!doc.RootElement.TryGetProperty("user", out var user) || !user.TryGetProperty("id", out var id))
        return Results.Unauthorized();

    // user شامل id، name و phone است؛ در برنامه‌ی واقعی با این id کاربر را پیدا یا بسازید
    // و با cookie authentication وارد کنید (HttpContext.SignInAsync)
    ctx.Session.SetString("finget_id", id.GetString()!);
    return Results.Redirect("/");
});

این کد هیچ صف، تلاش دوباره و ارسال پیامکی ندارد چون پیامکی در کار نیست. مفهوم کلی را در ورود بدون رمز عبور ببینید و مقایسه‌ی آن با کد پیامکی را در جایگزین otp پیامکی. اگر ورود پیامکی خودتان را هم می‌نویسید، ورود با موبایل php و otp node js منطق امن ساخت و بررسی کد را در زبان‌های دیگر نشان می‌دهند که همان اصول در C# هم صادق است. برای نصب اپ هم صفحه‌ی دانلود را باز کنید.

پرسش‌های متداول درباره ارسال پیامک c#

در ارسال پیامک c# حتماً باید از IHttpClientFactory استفاده کنم؟

الزامی نیست ولی توصیه می‌شود. ساختن مداوم HttpClient مصرف سوکت را بالا می‌برد و نگه داشتن یک نمونه‌ی ماندگار، تغییر DNS را نمی‌بیند. AddHttpClient هر دو مشکل را حل می‌کند و تنظیم مهلت را هم در یک جا نگه می‌دارد.

تلاش دوباره می‌تواند پیامک را دو بار بفرستد؟

بله، اگر مهلت زمانی تمام شود و ندانید درخواست رسیده بود یا نه. برای کد ورود تلاش خودکار نکنید و ارسال مجدد را به کاربر بسپارید؛ برای پیام‌های کم‌اهمیت تعداد تلاش را پایین نگه دارید و در صورت امکان شناسه‌ی یکتای درخواست بفرستید.

چرا صف پس‌زمینه لازم است؟

تا پاسخ HTTP به کاربر منتظر سرویس‌دهنده‌ی پیامکی نماند. اکشن فقط یک کار را در صف می‌گذارد و فوراً پاسخ می‌دهد و BackgroundService پیام‌ها را می‌فرستد. فقط اگر از دست رفتن پیام‌ها با خاموشی ناگهانی مهم است، صف را پایدار کنید.

تست ارسال پیامک را چطور بدون هزینه بنویسم؟

یک HttpMessageHandler ساختگی بسازید که کدهای وضعیت دلخواه برگرداند و آن را به HttpClient بدهید. هیچ پیام واقعی نمی‌رود و حالت‌های موفق، ۵۰۳، ۴۰۱ و قطع شبکه را می‌توانید همیشه با یک نتیجه تکرار کنید.

کلید پیامک را کجا نگه دارم؟

در متغیر محیطی یا مدیر رازهای بستر استقرار، نه در appsettings.json داخل مخزن. برای هر محیط کلید جدا بگیرید و اگر سرویس‌دهنده اجازه می‌دهد، کلید توسعه را به سقف اعتبار پایین محدود کنید.

فینگت می‌تواند جای شرکت پیامکی من بنشیند؟

نه. فینگت خط، پنل یا بسته‌ی پیامکی نمی‌فروشد. فقط برای کاربرانی که اپ اندروید دارند، ورود بدون پیامک و اعلان از طریق اپ را فراهم می‌کند و همین، تعداد پیامک‌های لازم را کمتر می‌کند.