وضعیت اول
فروشگاهی فرضی پیش از دیدن سبد خرید، مشتری را به صفحهی ثبتنام میفرستد. فرم هفت خانه دارد: نام، نام خانوادگی، ایمیل، رمز، تکرار رمز، شماره و کد تأیید پیامکی. صاحب فروشگاه حس میکند بازدید خوب است ولی حسابهای تازه کم ساخته میشود.
افزایش ثبت نام کاربران سایت معمولاً با یک ترفند جادویی اتفاق نمیافتد؛ حاصل چند تصمیم کوچک است که هر کدام یک بهانهی ترک صفحه را از بین میبرد. بازدیدکننده وقتی حساب میسازد که بداند در ازایش چه میگیرد، فرم را در کمتر از یک دقیقه تمام کند، به سایت اعتماد داشته باشد و درخواست ثبتنام را در لحظهی مناسب ببیند. این راهنما هر کدام از این چهار پایه را جدا بررسی میکند، روش سنجیدن نتیجه را توضیح میدهد و در پایان نشان میدهد ورود با گوشی، مثل فینگت، کجای این تصویر قرار میگیرد.
کوتاهترین جواب این است: چون هزینهی ثبتنام در ذهن کاربر از سودش بیشتر است. هزینه یعنی وقت، تایپ، ساختن رمز، دادن اطلاعات شخصی و نگرانی از پیامک تبلیغاتی. سود یعنی هر چیزی که بعد از ساختن حساب به دست میآورد. هر برنامهای برای افزایش ثبت نام کاربران سایت باید یا این هزینه را کم کند یا سود را واضحتر نشان دهد؛ بهترین نتیجه وقتی است که هر دو کار همزمان انجام شود.
بیشتر سایتها روی یک طرف این ترازو تمرکز میکنند. یا فرم را کوتاه میکنند ولی هیچجا نمیگویند حساب کاربری به چه درد میخورد، یا کلی امتیاز و تخفیف وعده میدهند ولی بعد کاربر را با فرمی دهخانهای و تأیید ایمیل و رمز با شرطهای عجیب روبهرو میکنند. کاربر در هر دو حالت به همان نتیجه میرسد: «بعداً». و بعداً معمولاً هیچوقت نمیآید.
این تفکیک مهم است، چون درمان هر کدام فرق دارد. اگر نمیدانید کاربران شما در کدام گروهاند، پیش از هر تغییری بخش اندازهگیری همین صفحه را بخوانید.
ثبتنام یک معاملهی کوچک است: کاربر وقت و اطلاعاتش را میدهد و در عوض چیزی میخواهد. هرچه این معامله منصفانهتر و سریعتر باشد، حسابهای بیشتری ساخته میشود.
پیش از دست زدن به فرم، یک جمله بنویسید که بگوید حساب کاربری در سایت شما چه کاری برای کاربر انجام میدهد. اگر نتوانستید این جمله را بنویسید، کاربر هم دلیلی برای ثبت نام مشتری در سایت شما پیدا نمیکند. دلیلهای معتبر معمولاً یکی از اینهاست:
مشتری بدون زنگ زدن به پشتیبانی میبیند سفارشش در چه مرحلهای است و کی میرسد.
نشانی، شماره و مشخصات ذخیره میشود و خرید دوم چند ثانیه طول میکشد.
سبد خرید، فهرست علاقهمندی، دورهی نیمهتمام یا فرم پیشنویس روی دستگاه دیگر هم در دسترس است.
دانلود فایل، مشاهدهی قیمت همکار، دسترسی به دوره یا ابزاری که فقط برای اعضا باز است.
موجود شدن کالا، کاهش قیمت، تغییر وضعیت درخواست یا پاسخ پشتیبانی.
باشگاه مشتریان، ارسال رایگان برای اعضا یا تخفیف اولین خرید؛ به شرطی که واقعی و قابل فهم باشد.
این مزیت را کنار دکمهی ثبتنام بنویسید، نه در صفحهی «دربارهی ما». جملهای مثل «با ساختن حساب، وضعیت سفارش را هر لحظه ببینید» از دکمهای که فقط میگوید «عضویت» خیلی گویاتر است. متن دکمه هم بهتر است نتیجه را بگوید: «ساختن حساب و ادامهی خرید» بهجای «ارسال».
فرم ثبت نام سایت جایی است که بیشترین ریزش در آن اتفاق میافتد، چون هر خانه یک تصمیم و یک بار تایپ است. قاعدهی کلی این است که فقط چیزی را بپرسید که برای همین لحظه لازم دارید و بقیه را به بعد موکول کنید. این فهرست را روی فرم فعلی خودتان امتحان کنید:
فرم چندمرحلهای هم همیشه بد نیست. اگر واقعاً اطلاعات زیادی لازم دارید، تقسیم آن به دو یا سه گام کوتاه با نوار پیشرفت، از یک صفحهی طولانی بهتر است. ولی قدم اول باید آنقدر سبک باشد که حساب ساخته شود؛ تکمیل پروفایل را میشود بعداً و در زمان مناسب خواست.
| روش | کار کاربر | نقطهی ضعف رایج | مناسب برای |
|---|---|---|---|
| ایمیل و رمز عبور | تایپ ایمیل، ساختن رمز، گاهی تأیید ایمیل | رمز فراموششده، ایمیل تأییدی که در پوشهی هرزنامه میماند | سرویسهایی که کاربرشان با ایمیل کار میکند |
| شمارهی موبایل و کد پیامکی | تایپ شماره، انتظار برای پیامک، تایپ کد | دیر رسیدن یا نرسیدن پیامک و هزینهی هر ارسال | بیشتر فروشگاهها و سرویسهای ایرانی |
| ورود با حسابهای بینالمللی | یک یا دو لمس | وابستگی به سرویس خارجی و در دسترس نبودن برای همهی کاربران ایرانی | سایتهایی با مخاطب بینالمللی |
| تأیید روی گوشی با اپ ورود | زدن دکمه و یک تأیید در اپ | کاربر باید اپ را یک بار نصب کرده باشد | سایتهایی که شمارهی تأییدشده و ورود سریع میخواهند |
| خرید یا استفادهی مهمان | بدون ساختن حساب | مشتری شناخته نمیشود و ارتباط بعدی سخت است | فروشگاههایی که خرید اول برایشان مهمتر از عضویت است |
هیچ روشی برای همهی کاربران بهترین نیست؛ برای همین سایتهای موفق معمولاً دو راه کنار هم میگذارند. یک راه آشنا مثل شماره و کد، و یک راه سریعتر برای کسانی که آن را دارند. اگر سایت شما با شمارهی موبایل کار میکند، مقایسهی دقیقتر را در صفحهی ورود با شماره موبایل و دربارهی مشکل پیامکهایی که نمیرسند در کد تایید نمیآید ببینید.
پنجرهای که در ثانیهی اول ورود به سایت باز میشود و میگوید «عضو شوید»، از کاربری درخواست میکند که هنوز نمیداند شما چه کسی هستید. درخواست ثبتنام وقتی پذیرفته میشود که به یک نیاز همان لحظهی کاربر وصل باشد. این خط زمانی نقطههای طبیعی سفر کاربر را نشان میدهد:
در اولین بازدید چیزی را پشت دیوار عضویت پنهان نکنید. کاربر باید اول محصول یا محتوا را ببیند و ارزش آن را بسنجد.
وقتی کاربر کالایی را پسندید یا مقالهای را تا آخر خواند، پیشنهاد «ذخیره برای بعد» یا «خبرم کن وقتی موجود شد» درخواستی بهجا و قابل فهم است.
هنگام پرداخت، ثبت درخواست یا دانلود، ساختن حساب بخشی از همان کار باشد، نه یک صفحهی جدا که کاربر را از مسیرش بیرون میبرد.
در صفحهی تشکر از خرید، پیشنهاد «با یک لمس حساب بسازید تا سفارش را پیگیری کنید» بسیار طبیعیتر از درخواست پیش از خرید است.
کاربری که دوباره به سایت آمده، آمادهی شنیدن مزیت عضویت است؛ یک نوار کوچک کافی است، نه پنجرهای که کل صفحه را بپوشاند.
منطق مشترک همهی این نقطهها یکی است: درخواست را به چیزی گره بزنید که کاربر همین حالا میخواهد. وقتی ثبتنام راه رسیدن به خواستهی خود کاربر باشد، دیگر مانع به نظر نمیرسد.
کاربر ایرانی دلیل خوبی برای احتیاط دارد. شمارهای که در یک سایت ثبت کرده، گاهی چند هفته بعد سر از فهرست پیامک تبلیغاتی درآورده است. برای همین، حتی کوتاهترین فرم هم اگر حس اعتماد نسازد، پر نمیشود. اعتماد با چند نشانهی ساده و صادقانه ساخته میشود.
هر اطلاعاتی که میخواهید، یک دلیل برای نگرانی است. سایتی که فقط نام و شماره میخواهد و توضیح میدهد چرا، از سایتی که کد ملی و نشانی و تاریخ تولد را در قدم اول میپرسد، قابل اعتمادتر به نظر میرسد. اطلاعات اضافه را وقتی بخواهید که کاربر دلیلش را میبیند؛ مثلاً نشانی را هنگام اولین ارسال.
نکتهی دیگر شفافیت دربارهی آن چیزی است که بعد از ثبتنام اتفاق میافتد. اگر قرار است پیامک تأیید بیاید، بگویید. اگر قرار است اپ دیگری باز شود، پیش از باز شدن توضیح دهید. غافلگیری در میانهی فرم حس از دست دادن کنترل میدهد و همین حس، دکمهی بازگشت مرورگر را فعال میکند.
پنهان کردن قیمت، محتوا یا فهرست کالا پشت ثبتنام، بازدیدکنندهی تازه را پیش از آشنایی بیرون میکند.
برای خیلی از فروشگاهها، اجبار به عضویت پیش از پرداخت باعث میشود مشتری خرید را نیمهکاره بگذارد. خرید مهمان و عضویت بعد از خرید جایگزین امنتری است.
وقتی کاربر سه بار رمز میسازد و هر بار پیغام «رمز ضعیف است» میگیرد، احتمال رفتنش بیشتر از ماندنش است.
اگر ثبتنام به پیامک وابسته است و پیامک دیر میرسد، تمام زحمت فرم هدر میرود. زمان رسیدن پیامک را بسنجید و راه جایگزین بگذارید.
روشن گذاشتن گزینهی دریافت پیام تبلیغاتی، اعتماد را کم میکند و بعداً هم با لغو عضویت و شکایت برمیگردد.
بیشتر بازدیدها از گوشی است. فرمی که روی صفحهی کوچک دکمهی ریز یا خانههای بیرونزده دارد، عملاً بسته است.
حساب ساخته شده ولی هیچ پیام خوشآمد، راهنما یا قدم بعدی دیده نمیشود؛ کاربر تازه نمیداند حالا باید چه کند.
بدون اندازهگیری، هر برنامهای برای افزایش ثبت نام کاربران سایت فقط یک حدس است. نرخ تبدیل ثبت نام را اینطور حساب کنید: تعداد حسابهای تازه در یک بازه، تقسیم بر تعداد بازدیدکنندههای یکتای همان بازه. این عدد بهتنهایی کافی نیست؛ باید ببینید کاربران در کدام قدم از مسیر جدا میشوند.
چهار رویداد را ثبت کنید: دیدن دکمهی ثبتنام، باز کردن فرم، شروع پر کردن و ساخته شدن حساب. اختلاف هر دو قدم پشت سر هم، محل ریزش را نشان میدهد.
اگر بیشتر کاربران فرم را باز میکنند ولی پر نمیکنند، مشکل در طول یا ظاهر فرم است. اگر شروع میکنند ولی تمام نمیکنند، یک خانه یا مرحلهی تأیید را مقصر بدانید و جداگانه بسنجید.
متن دکمه، حذف یک خانه یا اضافه کردن روش ورود سریع را جدا جدا امتحان کنید تا بدانید کدام تغییر اثر داشته است.
نتیجهی یکی دو روز با نوسان طبیعی ترافیک قاطی میشود. دستکم یک چرخهی کامل هفتگی صبر کنید و روزهای تعطیل و حراج را جدا ببینید.
افزایش ثبت نام اگر با حسابهای جعلی یا کاربرانی که هیچوقت برنمیگردند همراه باشد، دستاورد نیست. سهم حسابهایی را که بعد از ساخته شدن کاری انجام دادهاند هم دنبال کنید.
ثبت این رویدادها با ابزارهای رایج تحلیل وب کار پیچیدهای نیست. مهم این است که پیش از تغییر، عدد پایه را داشته باشید؛ وگرنه بعد از تغییر نمیدانید بهتر شدهاید یا نه.
در فروشگاه اینترنتی، ثبتنام هدف نهایی نیست؛ هدف فروش و برگشتن مشتری است. برای همین، افزایش کاربر فروشگاه باید طوری طراحی شود که مزاحم خرید نشود. چند الگو در فروشگاهها بیش از بقیه جواب میدهد.
به مشتری اجازه دهید با نام، شماره و نشانی خرید کند و در صفحهی تأیید سفارش پیشنهاد دهید که با همین اطلاعات حساب بسازد. او همهچیز را قبلاً وارد کرده و فقط یک تأیید لازم است. در ووکامرس این تنظیم وجود دارد و نکتههای آن در راهنمای ثبت نام ووکامرس آمده است.
اگر فروشگاه شما واقعاً به حساب کاربری نیاز دارد، مثلاً برای فاکتور رسمی یا پیگیری ضمانت، ساختن حساب را داخل همان صفحهی پرداخت بگذارید. فرستادن مشتری به یک صفحهی جدا برای عضویت، رشتهی خرید را پاره میکند.
جملهای مثل «اعضا وضعیت ارسال را لحظهبهلحظه میبینند» کنار گزینهی خرید مهمان، به مشتری فرصت مقایسه میدهد بیآنکه مجبورش کند. کسی که خودش عضویت را انتخاب میکند، احتمال بیشتری دارد که برگردد.
ارتباط ثبتنام و فروش دو طرفه است: مشتریای که حساب دارد، اگر سبدش را نیمهکاره بگذارد، میشود به او یادآوری کرد. برای جزئیات این بخش، صفحهی سبد خرید رها شده را ببینید.
این روایت فرضی است و فقط برای نشان دادن ترتیب منطقی تغییرها نوشته شده است.
فروشگاهی فرضی پیش از دیدن سبد خرید، مشتری را به صفحهی ثبتنام میفرستد. فرم هفت خانه دارد: نام، نام خانوادگی، ایمیل، رمز، تکرار رمز، شماره و کد تأیید پیامکی. صاحب فروشگاه حس میکند بازدید خوب است ولی حسابهای تازه کم ساخته میشود.
او چهار رویداد قیف را ثبت میکند و میبیند بیشترین جدا شدن بین باز کردن فرم و شروع پر کردن آن است و دومین شکاف در مرحلهی رمز عبور. یعنی هم ظاهر فرم ترسناک است و هم رمز مانع.
خرید مهمان را فعال میکند، نام را یک خانه میکند، رمز را حذف میکند و کنار فرم شماره و کد، دکمهی ورود سریع با تأیید روی گوشی را هم میگذارد. کنار دکمهی ثبتنام مینویسد که اعضا وضعیت ارسال را میبینند.
هر تغییر را جدا و دستکم یک هفته امتحان میکند و علاوه بر تعداد حسابها، نسبت حسابهایی را که به خرید دوم رسیدهاند هم میسنجد. تغییرهایی که اثر روشنی نداشتند کنار گذاشته میشوند.
یکی از بزرگترین منبعهای اصطکاک، خود سازوکار ورود و تأیید هویت است: ساختن رمز، انتظار برای کد و تایپ دوبارهی آن. فینگت برای همین بخش ساخته شده است و جای بقیهی توصیههای این صفحه را نمیگیرد. کاربر روی دکمهی «ورود با فینگت» میزند؛ پشت کامپیوتر یک QR میبیند و با گوشی اسکن میکند و روی گوشی مستقیم اپ را باز میکند. با یک تأیید، به سایت شما برمیگردد و سایت نام، شمارهی موبایل تأییدشده و یک شناسهی ثابت او را دریافت میکند.
محدودیت را هم صادقانه بدانید: این روش در افزایش ثبت نام کاربران سایت فقط سهم خودش را دارد و برای کاربرانی کار میکند که اپ فینگت را روی اندروید نصب کردهاند. برای همین، آن را کنار روش فعلی خود بگذارید، نه بهجایش. توضیح کاملتر این مدل در صفحهی ورود بدون رمز عبور آمده و اگر میخواهید هزینهی پیامک ثبتنام را کم کنید، جایگزین کد پیامکی را بخوانید.
فرم کوتاه، دلیل روشن، زمان درست و اعتماد؛ ورود سریع با گوشی وقتی بیشترین اثر را دارد که این چهار پایه سر جایشان باشند.
معمولاً حذف خانههای غیرضروری و برداشتن رمز عبور از قدم اول. ولی پیش از تغییر، قیف ثبتنام را اندازه بگیرید تا بدانید ریزش دقیقاً در کدام مرحله است.
عدد ثابتی که برای همهی سایتها درست باشد وجود ندارد؛ به نوع سایت، منبع بازدید و جایگاه دکمه بستگی دارد. مقایسهی سایت با گذشتهی خودش از مقایسه با میانگینهای کلی مفیدتر است.
برای بیشتر فروشگاهها نه. خرید مهمان و پیشنهاد ساختن حساب بعد از خرید، هم فروش اول را حفظ میکند و هم شانس عضویت را از بین نمیبرد.
میتواند اثر داشته باشد، ولی اگر تنها دلیل عضویت تخفیف باشد، کاربرانی جذب میشوند که فقط برای همان یک کد میآیند. بهتر است مزیت دائمی حساب هم روشن باشد.
هر تعداد که برای همان لحظه واقعاً لازم است و نه بیشتر. برای بسیاری از سایتها نام و شمارهی موبایل کافی است و بقیه را میشود بعداً پرسید.
لازم نیست بگیرد. دکمهی فینگت کنار فرم فعلی قرار میگیرد تا کاربرانی که اپ را دارند با یک تأیید حساب بسازند و بقیه مثل قبل ثبتنام کنند.
نام، شمارهی موبایل تأییدشده و یک شناسهی یکتا که برای همان کاربر در سایت شما ثابت میماند. کاربر پیش از تأیید این موارد را میبیند.