وضعیت اول
یک فروشگاه پوشاک فرضی برای ثبتنام شش خانه دارد: نام، نام خانوادگی، ایمیل، رمز، تکرار رمز و شماره. بعد از آن کد پیامکی میفرستد و تا رسیدنش صفحه ساکت میماند. صاحب فروشگاه میبیند مشتریان صفحه را باز میکنند ولی حساب کم ساخته میشود.
ثبت نام سریع کاربران از یک اصل ساده شروع میشود: کاربر باید با کمترین تایپ، کمترین قدم و کمترین انتظار به حسابی برسد که کارش را راه میاندازد. سرعت فقط به تعداد خانههای فرم برنمیگردد؛ تأیید شماره، ساختن رمز، پیامهای خطا و حتی صفحهکلیدی که باز میشود هم زمان میخورند. در این راهنما زمان ثبتنام را مثل یک بودجه میبینیم، نشان میدهیم کجا هدر میرود، تنظیمهای ریز را با کد و فهرست میگوییم و در پایان روشی برای اندازهگیری با کرنومتر پیشنهاد میکنیم.
ثبت نام سریع کاربران یعنی ساختن حساب فقط به اندازهی اطلاعاتی که همین لحظه لازم دارید طول بکشد. معیار خوب این است که کاربر بدون اینکه فکر کند چه پر میکند، به پایان فرم برسد. زمان کوتاه بهتنهایی هدف نیست؛ هدف این است که کاربر وسط راه نپرد.
اهمیتش از اینجا میآید که ثبتنام معمولاً اولین کار واقعی کاربر در سایت شماست. او هنوز محصول را ندیده یا پولی نداده و اعتمادی هم نساخته است. هر لحظهی صبر در این نقطه، سنگینتر از همان لحظه در پایان خرید حس میشود. برای همین افزایش سرعت ثبت نام معمولاً زودتر از تغییرهای بزرگتر نتیجه میدهد.
ثبت نام ساده یعنی کاربر نمیماند که چه بنویسد. ثبتنام سریع یعنی کارش زود تمام میشود. گاهی فرمی کوتاه است ولی ساده نیست، مثلاً چون برچسبها گنگاند. گاهی فرم ساده است ولی کند است، چون کد پیامکی دیر میرسد. باید هر دو را همزمان بسنجید.
ثبتنام خوب دو سؤال را جواب میدهد: کاربر چقدر باید بنویسد، و چقدر باید منتظر بماند. هر دو باید تا جای ممکن به صفر نزدیک شوند.
پیش از کوتاه کردن، باید بدانید زمان کجا میرود. مسیر یک ثبتنام معمولی چند قدم دارد و هر قدم انتظار یا فکر کردن مخصوص خودش را. این خط زمانی قدمهای رایج را مرتب میکند.
کاربر باید دکمهی ثبتنام را پیدا کند. اگر دکمه گم باشد یا به صفحهی دیگری ببرد، ثبتنام قبل از شروع شروع به ریزش میکند.
کاربر برچسبها را میخواند و حدس میزند هر خانه چه میخواهد. هرچه برچسبها روشنتر باشند، این مرحله کوتاهتر است.
هر خانه یک بار تایپ است؛ روی گوشی با صفحهکلید کوچک، سنگینتر. اینجا هر خانهی حذفشده مستقیم زمان را کم میکند.
رمزی که شرط دارد، یکی از کندترین قدمهاست. کاربر باید فکر کند، تایپ کند، خطا ببیند و دوباره تلاش کند.
کد پیامکی، لینک ایمیل یا هر روش دیگری. این قدم به سرعت یک سرویس بیرونی وابسته است و کنترلش دست شما نیست.
اگر کاربر بعد از ثبتنام به صفحهی خالی یا پیام مبهم برسد، ثبتنام تمام شده ولی ورود به کار شروع نشده است.
نکته این است که بیشتر زمان در قدمهای ۳ تا ۵ میرود، یعنی همان جایی که کاربر تایپ میکند و منتظر میماند. بنابراین حذف خانه، حذف رمز و کم کردن انتظار تأیید، سه کار با بیشترین اثر هستند.
| اطلاعات | در ثبتنام لازم است؟ | دلیل | بهتر است کی پرسیده شود |
|---|---|---|---|
| شمارهی موبایل | معمولاً بله | کلید حساب و راه تماس در سایتهای ایرانی | همان لحظه |
| نام | یک خانه کافی است | برای خوشآمدگویی و فاکتور | همان لحظه یا بعد از ورود |
| رمز عبور | اگر روش ورود دیگری دارید، خیر | کاربر آن را فراموش میکند و هزینهی بازیابی ایجاد میشود | اختیاری یا هرگز |
| ایمیل | فقط اگر واقعاً ایمیل میفرستید | ایمیل در بخشی از کاربران استفاده نمیشود | وقتی کاربر به آن نیاز دارد |
| نشانی | خیر | فقط هنگام ارسال لازم است | هنگام ثبت سفارش |
| کد ملی، تاریخ تولد، جنسیت | اغلب خیر | هم زمان میبرد و هم اعتماد را کم میکند | فقط وقتی قانوناً یا عملیاتی لازم باشد |
| تأیید قوانین | اگر لازم دارید، یک تیک | برای حقوقی بودن ثبتنام | همان لحظه، ولی کوتاه |
| خبرنامه و پیام تبلیغاتی | نه بهعنوان شرط | باید اختیاری و پیشفرض خاموش باشد | بعداً و بهصورت جدا |
این روش را «پرسیدن تدریجی» مینامند: در ثبتنام فقط حداقل را میگیرید و بقیه را وقتی میپرسید که کاربر دلیلش را میبیند. فهرست کاملتر تنظیمهای فرم و ایدههای قیف را در افزایش ثبت نام کاربران سایت خواندهاید؛ اینجا تمرکز روی زمان است.
خیلی از لحظههای کندی از جزئیات کوچک فرم میآیند. مثال زیر یک فرم موبایلی ساده است. اینجا فقط ویژگیهای استانداردی که مرورگرها میشناسند به کار رفته است.
<form action="/signup" method="post">
<!-- صفحهکلید عددی و تکمیل خودکار شماره -->
<label for="phone">شمارهی موبایل</label>
<input id="phone" name="phone" type="tel" inputmode="numeric"
autocomplete="tel" dir="ltr" placeholder="09123456789" required>
<!-- یک خانه برای نام کامل -->
<label for="name">نام</label>
<input id="name" name="name" type="text" autocomplete="name">
<button type="submit">ساخت حساب</button>
</form>
<!-- فیلد کد تأیید: مرورگر میتواند کد پیامک را پیشنهاد دهد -->
<input name="code" inputmode="numeric" autocomplete="one-time-code" maxlength="6">چند نکته دربارهی همین چند خط: نوع tel و حالت عددی صفحهکلید مناسب را باز میکنند. autocomplete به مرورگر اجازه میدهد نام و شماره را با یک لمس پر کند. ویژگی one-time-code برای خانهی کد، در بعضی مرورگرها و گوشیها پیشنهاد خودکار کد را ممکن میکند. روی کنترل این رفتار ضمانت ندارید و باید هنوز راه دستی داشته باشید.
در سمت سرور هم دو کار کوچک کمک میکند: ارقام فارسی و عربی را پیش از اعتبارسنجی به لاتین تبدیل کنید و شمارههایی مثل «۰۹۱۲…» و «+۹۸۹۱۲…» را به یک شکل واحد ذخیره کنید. کاربری که شماره را با صفحهکلید فارسی مینویسد، نباید خطا بگیرد.
تأیید شماره معمولاً کندترین قدم ثبتنام است، چون به پیامک اپراتور وابسته است. اگر میخواهید ثبت نام سریع کاربران داشته باشید، باید یا تأیید را سریعتر کنید، یا آن را به لحظهی مناسبتری ببرید، یا از آن بینیاز شوید.
گاهی لازم نیست کاربر پیش از دیدن سایت شمارهاش را تأیید کند. میتوانید حساب را بسازید و تأیید را فقط وقتی بخواهید که کاربر کاری انجام میدهد که شمارهی درست لازم دارد، مثلاً ثبت سفارش. این روش مشکل دارد: حسابهای تأییدنشده میمانند و باید جلوی سوءاستفاده را بگیرید. اصول تأیید در تأیید شماره موبایل و روشهای کلیتر ثبتنام با کد در ثبت نام با کد تایید آمده است.
سریعترین کد پیامکی کدی است که اصلاً فرستاده نمیشود. اگر شمارهی کاربر قبلاً جای دیگری تأیید شده باشد و او به همان تأیید اعتماد کند، لازم نیست دوباره منتظر پیامک بماند. این دقیقاً مدلی است که جایگزین پیامک برای ورود به آن میپردازد.
پیشفرضها تصمیمهایی هستند که شما بهجای کاربر میگیرید. اگر درست باشند، او چیزی برای فکر کردن ندارد. این چند مورد را وارسی کنید:
ایران را پیشفرض بگیرید و هر دو شکل ۰۹۱۲ و ۹۱۲ را بپذیرید. اگر کاربر مجبور باشد قالب خاصی را حدس بزند، همینجا ریزش شروع میشود.
ارقام فارسی، عربی و لاتین را یکسان بخوانید. فاصلهی ابتدا و انتهای متن را هم پاک کنید؛ کسی که شماره را از پیام کپی میکند اغلب یک فاصلهی اضافه دارد.
مکاننما باید پس از باز شدن فرم بدون لمس آمادهی تایپ باشد. این یک ضربهی کم در هر ثبتنام است.
تیک خبرنامه و پیام تبلیغاتی باید خاموش باشد. روشن گذاشتنش کاربر را بدگمان میکند و بعداً با لغو عضویت برمیگردد.
اگر رمز میگیرید، دکمهی نمایش رمز بگذارید و تکرار رمز را حذف کنید؛ دو بار تایپ همان رمز زمان میبرد و اغلب خطا میسازد.
کاربر که برای ادامهی خرید یا دانلود آمده، بعد از ثبتنام باید همانجا برگردد، نه به صفحهی اصلی.
هیچکدام از اینها پیچیده نیست؛ مشکل این است که کسی آنها را از یک فهرست بررسی نمیکند. یک بار از اول تا آخر فرم را با گوشی و صفحهکلید فارسی پر کنید و ببینید کجا گیر میکنید.
پیش از آنکه به عدد دادهی ابزارهای تحلیل نگاه کنید، یک آزمون ساده بزنید. این آزمون کمک میکند بدون نیاز به ترافیک زیاد بفهمید کجا کند هستید و بعد از تغییر هم میشود دوباره انجامش داد.
دوست، همکار یا مشتری که سایت را قبلاً ندیده است. از هر کدام بخواهید با گوشی خودش ثبتنام کند و چیزی توضیح ندهید.
نه فقط کل زمان؛ زمان هر مرحله را بنویسید: پیدا کردن فرم، تایپ، انتظار برای کد، رسیدن به صفحهی بعد.
هر جا کاربر لحظهای ایستاد، دوباره خواند یا غر زد، یک علامت بگذارید. این نقطهها مهمترین مشکلها هستند.
بزرگترین مکث را انتخاب و فقط آن را اصلاح کنید. چند تغییر همزمان باعث میشود نتوانید علت بهبود را بشناسید.
با افراد تازه تکرار کنید. بعد از چند دور، سراغ سنجش با دادهی واقعی بروید؛ روش حساب کردن نرخ تبدیل ثبت نام در راهنمای افزایش ثبت نام آمده است.
این روش جای ابزارهای تحلیل را نمیگیرد، ولی سریع و ارزان است و دلیل عددها را نشان میدهد. وقتی دادهی کافی دارید، میزان ریزش هر قدم را هم ببینید؛ ریزش در ثبت نام به این موضوع میپردازد و نرخ تبدیل فروشگاه نشان میدهد این عدد را کجای تصویر بزرگتر بگذارید.
فرم سهخانهای با کد پیامکی کند و رمز سخت، از فرم پنجخانهای بدون رمز آزاردهندهتر است. کل زمان و کل انتظار را بسنجید، نه شمار خانهها را.
اگر تأیید شماره را کامل بردارید، حسابهای جعلی و شمارههای اشتباه بالا میروند. راه درست، سریعتر یا هوشمندتر کردن تأیید است، نه حذف بیقید.
معمای تصویری برای کاربر واقعی دهها ثانیه وقت میگیرد. محدودیت تعداد درخواست و بررسی سمت سرور معمولاً کمدردسرتر است؛ جلوگیری از ثبت نام جعلی روشهایش را توضیح داده است.
عبارت «اطلاعات نامعتبر است» به کاربر نمیگوید کدام خانه مشکل دارد. پیام باید کنار همان خانه و با زبان ساده بیاید.
اگر یک خانه اشکال داشت و همهچیز پاک شد، کاربر دوباره شروع نمیکند؛ میرود.
فرمی که فقط با ماوس روی مانیتور بزرگ آزمایش شده، روی گوشی دکمهی کوچک و خانهی نیمپنهان دارد. همیشه با گوشی آزمون بزنید.
پنجرهی ثبتنام در ثانیهی اول بازدید، کاربر را مزاحم میکند. ثبتنام را به لحظهای که برای کاربر معنا دارد گره بزنید.
در فروشگاه، سریعترین ثبتنام اغلب ثبتنامی است که اصلاً جدا نیست. مشتری با نام، شماره و نشانی خرید میکند و حساب از همین اطلاعات ساخته میشود. بنابراین عضویت بعد از خرید و خرید مهمان بخشی از همان ثبت نام سادهاند.
در ووکامرس تنظیمهای لازم برای این مسیر وجود دارد. جزئیاتش را در ثبت نام ووکامرس و خرید مهمان در ووکامرس ببینید. نکتهی مشترک این است که شمارهی موبایل مشتری باید تأیید شده باشد تا حساب بعدی روی شمارهی غلط ساخته نشود.
اگر مخاطب شما به ایمیل عادت دارد، ثبتنام با ایمیل هم میتواند سریع باشد؛ به شرطی که رمز را حذف کنید و بهجایش لینک ورود یا کد یکبارمصرف بفرستید. ولی در بازار ایران، شمارهی موبایل معمولاً سریعتر و قابلاعتمادتر از ایمیل است. مقایسهی این دو روش برای ورود در ورود با شماره موبایل آمده است.
این روایت فرضی است و فقط ترتیب منطقی تغییرها را نشان میدهد.
یک فروشگاه پوشاک فرضی برای ثبتنام شش خانه دارد: نام، نام خانوادگی، ایمیل، رمز، تکرار رمز و شماره. بعد از آن کد پیامکی میفرستد و تا رسیدنش صفحه ساکت میماند. صاحب فروشگاه میبیند مشتریان صفحه را باز میکنند ولی حساب کم ساخته میشود.
او ده نفر را با گوشی آزمایش میکند. بیشترین مکثها پیش از شروع تایپ، هنگام ساختن رمز و موقع منتظر ماندن برای کد دیده میشود. چند نفر هم شماره را با ارقام فارسی نوشتهاند و خطا گرفتهاند.
نام را یک خانه میکند، رمز و تکرار رمز را برمیدارد، ارقام فارسی را میپذیرد، خانهی کد را با فوکوس خودکار و شمارندهی ارسال دوباره میگذارد و آدرس را به لحظهی ثبت سفارش میبرد.
آزمون را با افراد تازه تکرار میکند. زمان و مکثها کم شدهاند، ولی کد پیامکی هنوز بزرگترین انتظار است. اینجاست که تصمیم میگیرد کنار فرم فعلی، دکمهی ورود با تأیید روی گوشی هم بگذارد تا کاربرانی که اپ را دارند از انتظار کد بینیاز شوند.
فینگت بخش کندترین قدمها را یکجا برمیدارد: رمز، فرم و کد پیامکی هر ورود. کاربر روی دکمهی «ورود با فینگت» میزند، پشت کامپیوتر یک QR میبیند و روی گوشی دکمهی باز کردن اپ. در اپ، نام سایت و اطلاعاتی که به آن میرسد را میبیند و تأیید میکند. بعد از آن به سایت شما برمیگردد و سرور شما نام، شمارهی موبایل تأییدشده و یک شناسهی ثابت او را میگیرد. اگر کاربر تازه باشد، حساب ساخته میشود؛ اگر قبلی باشد، وارد همان حساب میشود.
برای راهاندازی، سایت را در پنل ثبت میکنید، مالکیت دامنه را ثابت میکنید، آدرس بازگشت را میگذارید و کلید API را برمیدارید. در وردپرس و ووکامرس افزونه دکمه را میآورد؛ در بقیهی سایتها یک لینک و یک درخواست سمت سرور کافی است.
اپ فینگت فعلاً فقط برای اندروید منتشر شده است، پس این روش کنار فرم فعلی قرار میگیرد و جای آن را نمیگیرد. کاربرانی که اپ را ندارند همان مسیر آشنا را ادامه میدهند. برای دانلود اپ صفحهی دانلود و برای دیدن مدل بدون رمز ورود بدون رمز عبور را ببینید.
فرم کوتاه، تأیید سریع و پیشفرضهای درست سه پایهی ثبت نام سریع کاربراناند؛ ورود با گوشی فقط یکی از ابزارهایی است که قدم تأیید را سبک میکند.
از سنجش. فرم را با پنج تا ده نفر روی گوشی آزمایش کنید و ببینید زمان در کدام قدم میرود. معمولاً حذف خانههای غیرضروری، برداشتن رمز و سریعتر کردن تأیید شماره بیشترین اثر را دارند.
فقط خانههایی که برای همین لحظه لازم است. برای بسیاری از سایتهای ایرانی، شمارهی موبایل و نام کافی است؛ بقیه را میشود بعداً و هنگام نیاز پرسید.
بله، اگر هویت کاربر از راه دیگری مطمئن باشد. در فینگت شمارهی کاربر یک بار در اپ تأیید میشود و بعد از آن هر ورود به سایتهای متصل فقط یک تأیید روی گوشی است.
میشود، ولی با احتیاط. حساب بدون شمارهی تأییدشده میماند و ممکن است سوءاستفاده شود. تأیید را به لحظهای ببرید که شمارهی درست واقعاً لازم است، مثلاً ثبت سفارش.
تعداد حسابهای تازه در یک بازه تقسیم بر تعداد بازدیدکنندههای یکتای همان بازه. برای تصمیمگیری بهتر است ریزش هر قدم از قیف را هم جدا ببینید.
اگر تأیید را بردارید، چرا. ولی سرعت و امنیت با هم جمع میشوند: محدود کردن تعداد درخواست و تأیید شماره، جلوی بخش بزرگی از سوءاستفاده را میگیرند بیآنکه کاربر واقعی اذیت شود.
نام، شمارهی موبایل تأییدشده و یک شناسهی یکتا که برای همان کاربر در سایت شما ثابت میماند. کاربر پیش از تأیید میبیند چه چیزی به سایت داده میشود.