سیستم عضویت سایت چیست و از چه بخش‌هایی ساخته می‌شود؟

سیستم عضویت سایت مجموعه‌ای از بخش‌هاست که به هر بازدیدکننده اجازه می‌دهد حساب بسازد، وارد شود، اطلاعاتش را ببیند و در صورت فراموش کردن، دسترسی‌اش را پس بگیرد. همان کاری که صفحه‌ی «حساب کاربری من» در یک فروشگاه یا پنل شخصی در یک سرویس آموزشی انجام می‌دهد. در این صفحه اول تعریف روشن و ساده می‌دهیم، بعد اجزای اصلی را یکی‌یکی توضیح می‌دهیم، فرق ساختن از صفر با انتخاب ابزار آماده را می‌گوییم و در پایان یک مسیر مرحله‌به‌مرحله می‌دهیم که بتوانید با آن تصمیم بگیرید.

بروزرسانی: زمان مطالعه حدود ۱۴ دقیقه نوشته‌ی تیم فنی فینگت

سیستم عضویت سایت چیست؟

سیستم عضویت سایت بخشی از وب‌سایت است که پاسخ این سه سؤال را مدیریت می‌کند: این کاربر کیست؟ آیا واقعاً خودش است؟ و اجازه دارد چه کارهایی بکند؟ بدون چنین سیستمی، همه‌ی بازدیدکننده‌ها برای سایت یکی هستند و نمی‌شود برای هیچ‌کدام سفارشی، پروفایلی یا محتوایی اختصاصی نگه داشت.

بیشتر مردم این سیستم را از بیرون می‌بینند: فرم ثبت‌نام، فرم ورود و صفحه‌ی حساب. ولی پشت این‌ها یک پایگاه داده‌ی کاربران، قاعده‌هایی برای تأیید هویت و فهرستی از دسترسی‌ها وجود دارد. اصطلاح سیستم عضویت وب‌سایت معمولاً همین مجموعه‌ی کامل را می‌گوید، نه فقط یک فرم.

عضویت چه کسب‌وکارهایی لازم دارند

  • فروشگاه‌هایی که می‌خواهند سفارش، آدرس و تاریخچه‌ی خرید هر مشتری را نگه دارند.
  • سایت‌های آموزشی و اشتراکی که محتوایی فقط برای اعضا یا مشترکان باز می‌شود.
  • سرویس‌های نوبت‌دهی و خدماتی که باید هر درخواست را به یک نفر مشخص وصل کنند.
  • انجمن‌ها و سایت‌های محتوایی که کاربران در آن‌ها نظر یا مطلب می‌گذارند.
  • پنل‌های سازمانی که دسترسی هر نقش باید دقیق مشخص باشد.

سایتی که فقط مطلب نشان می‌دهد و نیازی به شناخت بازدیدکننده ندارد، به سیستم عضویت نیاز ندارد. افزودن حساب بی‌دلیل فقط اصطکاک می‌سازد.

سؤال اول پیش از ساختن هر سیستم این است: اگر کاربر حساب نداشت، چه چیزی در سایت من کار نمی‌کرد؟ اگر جوابی نداشتید، شاید هنوز به عضویت نیاز نداشته باشید.

پنج بخش اصلی هر سیستم ثبت نام کاربران

هر سیستم ثبت نام کاربران، چه کوچک و چه بزرگ، از همین پنج بخش تشکیل می‌شود. اگر یکی از آن‌ها را فراموش کنید، معمولاً بعداً با هزینه‌ی بیشتری برمی‌گردد.

حساب کاربری

رکوردی که هر کاربر را نمایندگی می‌کند: یک شناسه‌ی یکتا، شماره یا ایمیل، نام، وضعیت (فعال یا مسدود) و تاریخ ساخت.

ثبت‌نام و ورود

راه ساختن حساب و راه اثبات این‌که صاحب آن هستید؛ رمز، کد یک‌بارمصرف، ورود با حساب دیگر یا تأیید روی گوشی.

نقش و دسترسی

فهرستی که می‌گوید کدام کاربر چه کاری می‌تواند بکند: مشتری، مدیر محتوا، پشتیبان، مدیر کل.

پروفایل

اطلاعات قابل ویرایش کاربر مثل نشانی، عکس یا ترجیح‌ها، و نمایش تاریخچه‌ی او در سایت.

بازیابی و پایان

راه برگرداندن دسترسی بعد از فراموشی، عوض کردن شماره یا ایمیل، و حذف یا غیرفعال کردن حساب.

در ادامه هر بخش را جدا باز می‌کنیم، چون قاعده‌ی «برای هر بخش یک تصمیم» بهترین راه کنترل پیچیدگی است. اگر وردپرس دارید و می‌خواهید همین اجزا را در آن بچینید، سیستم عضویت وردپرس جزئیات ویژه‌ی آن را دارد.

حساب کاربری و شناسه: پایه‌ی همه‌چیز

اولین تصمیم در ساخت سیستم ثبت نام این است که کاربر را با چه چیزی بشناسید. شناسه‌ی اصلی باید یکتا باشد، عوض نشود و به راحتی گم نشود. در سایت‌های ایرانی دو گزینه‌ی رایج وجود دارد: ایمیل و شماره‌ی موبایل. هر دو را می‌شود به‌عنوان شناسه استفاده کرد، به شرطی که تأیید شده باشند.

شناسه‌ی داخلی را از شناسه‌ی ورود جدا کنید

اشتباه رایج این است که شماره‌ی موبایل یا ایمیل را کلید اصلی کاربر می‌گیرند. چند ماه بعد کاربر شماره‌اش را عوض می‌کند و همه‌ی سفارش‌هایش در تاریخچه‌ی شماره‌ی قدیمی می‌ماند. بهتر است هر کاربر یک شناسه‌ی داخلی ثابت داشته باشد و شماره، ایمیل یا حساب‌های بیرونی فقط به آن وصل شوند.

ساختار ساده‌ی زیر همین ایده را نشان می‌دهد. این فقط یک الگوی عمومی است و نام ستون‌ها و جدول‌ها را می‌توانید با پایگاه داده‌ی خودتان هماهنگ کنید.

نمونه‌ی ساختار پایگاه داده برای یک سیستم لاگین

دو جدول: کاربر و روش‌های ورود او
-- هر کاربر یک شناسه‌ی داخلی ثابت دارد
CREATE TABLE users (
  id          BIGINT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT,
  name        VARCHAR(120),
  role        VARCHAR(30) NOT NULL DEFAULT 'customer', -- نقش: customer، editor، admin
  status      VARCHAR(20) NOT NULL DEFAULT 'active',   -- active یا blocked
  created_at  DATETIME NOT NULL DEFAULT CURRENT_TIMESTAMP
);

-- روش‌های ورود جدا هستند: یک کاربر می‌تواند چند روش داشته باشد
CREATE TABLE identities (
  id        BIGINT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT,
  user_id   BIGINT NOT NULL,
  kind      VARCHAR(30) NOT NULL,   -- مثلاً phone یا email
  value     VARCHAR(190) NOT NULL,  -- خود شماره یا ایمیل
  verified  TINYINT(1) NOT NULL DEFAULT 0,
  UNIQUE (kind, value),             -- یک شماره فقط به یک حساب تعلق دارد
  FOREIGN KEY (user_id) REFERENCES users(id)
);

سود این طراحی در این است که اضافه کردن روش ورود تازه، مثل شماره‌ی دوم یا ورود از راه سرویس بیرونی، جدول کاربر را عوض نمی‌کند. فقط یک ردیف جدید در جدول روش‌ها اضافه می‌شود. اگر شماره‌ها را هم تأییدنشده ذخیره کنید، همان‌ها در جدول می‌مانند ولی ستون «تأیید» جلوی اعتماد زودهنگام به آن‌ها را می‌گیرد.

روش ورود را چطور انتخاب کنیم؟

روشنقطه‌ی قوتنقطه‌ی ضعفمناسب برای
ایمیل و رمز عبورآشنا و بدون هزینه‌ی هر ورودرمز فراموش‌شده، ساختن رمز سنگین، خطر رمز تکراریسرویس‌هایی که کاربرشان با ایمیل کار می‌کند
شماره‌ی موبایل و کد پیامکیشماره‌ی واقعی و آشنا برای کاربر ایرانیهزینه و تأخیر پیامک، سوءاستفاده‌ی رباتفروشگاه و سرویس‌های ایرانی
ورود با حساب گوگلیک لمس برای کاربرانی که وارد حساب‌اندشماره نمی‌دهد و دسترسی در همه‌جا یکدست نیستابزارهای کاری و مخاطب بین‌المللی
تأیید روی گوشی با اپبدون رمز و بدون پیامک هر ورودکاربر باید اپ را داشته باشدسایت‌هایی که شماره‌ی تأییدشده و ورود سریع می‌خواهند

هیچ‌کدام برنده‌ی مطلق نیست. برای مقایسه‌ی عمیق‌تر دو مورد اول، ورود با رمز یا موبایل را ببینید؛ اگر ورود با گوگل هم در ذهن شماست، ورود با گوگل یا شماره موبایل راهنمای انتخاب دارد. فرم ورود را هم می‌شود طوری طراحی کرد که چند روش را بدون شلوغی نشان دهد؛ طراحی فرم ورود این بخش را باز کرده است.

نقش‌ها و دسترسی‌ها؛ هر کاربر فقط کار خودش را ببیند

نقش یعنی یک برچسب که مجموعه‌ای از اجازه‌ها را نمایندگی می‌کند. با نقش‌ها لازم نیست برای هر کاربر جداگانه تعیین کنید چه می‌تواند بکند؛ کافی است او را در یکی از نقش‌ها بگذارید. کوچک‌ترین سیستم عضویت هم حداقل دو نقش دارد: کاربر عادی و مدیر.

قاعده‌ی کمترین دسترسی

به هر نقش فقط همان اجازه‌هایی را بدهید که برای کارش لازم است. پشتیبانی که فقط باید سفارش را ببیند، نباید بتواند قیمت‌ها را عوض یا کاربران را حذف کند. این قاعده خسارت اشتباه یا هک شدن یک حساب را کوچک نگه می‌دارد.

  • مشتری: فقط داده‌های خودش را می‌بیند و ویرایش می‌کند.
  • پشتیبان: سفارش‌ها و پیام‌ها را می‌بیند، ولی تنظیمات را نه.
  • مدیر محتوا: مطلب می‌نویسد و منتشر می‌کند، ولی به کاربران دسترسی ندارد.
  • مدیر کل: همه‌چیز؛ تعدادشان را کم نگه دارید و ورودشان را سخت‌تر کنید.

حساب‌های مدیر باید سخت‌گیرانه‌تر از بقیه محافظت شوند. در فینگت هم ورود حساب‌های مدیر وردپرس از این روش کاملاً بسته است و هیچ حساب مدیری به‌صورت خودکار به حساب فینگت وصل نمی‌شود. برای لایه‌ی دوم محافظت، احراز هویت دومرحله‌ای را ببینید.

پروفایل و داده‌های کاربر؛ چه بگیریم و چه نگیریم

پروفایل جایی است که کاربر اطلاعاتش را می‌بیند و اصلاح می‌کند. این بخش اغلب کم‌اهمیت به نظر می‌رسد، ولی بیشترین پرسش‌های پشتیبانی درباره‌اش است: «شماره‌ام را چطور عوض کنم؟»، «نشانی قدیمی را حذف کنید.»

قاعده‌ی خوب این است که فقط چیزی را نگه دارید که برای کارتان لازم است و بقیه را نپرسید. هر داده‌ی اضافه یک مسئولیت نگهداری است: باید مراقبش باشید، به کاربر توضیح بدهید و هنگام حذف حساب پاکش کنید. صفحه‌ی حریم خصوصی باید ساده بگوید چه چیزی نگه داشته می‌شود.

پرسیدن تدریجی

در لحظه‌ی عضویت فقط کمترین اطلاعات را بگیرید و باقی را وقتی بپرسید که لازم می‌شود. نشانی را هنگام سفارش، تاریخ تولد را فقط اگر خدمت شما واقعاً به آن نیاز دارد. سرعت‌دادن به این مسیر موضوع ثبت نام سریع کاربران است.

داده‌های قابل ویرایش و غیرقابل ویرایش

همه‌ی فیلدها را نباید کاربر بتواند عوض کند. نشانی و نام را آزاد بگذارید، ولی شماره‌ی تأییدشده را فقط با طی کردن دوباره‌ی تأیید قابل تغییر کنید؛ وگرنه کسی که یک لحظه به گوشی دیگری دسترسی دارد، می‌تواند حساب را به نام خودش ببرد.

بازیابی و پایان حساب؛ بخشی که اغلب فراموش می‌شود

سیستم لاگین که فقط وقتی همه‌چیز خوب است کار کند، ناقص است. این موارد مسیر واقعی زندگی یک حساب‌اند:

  • فراموشی رمز یا از دست رفتن شماره راهی برای برگرداندن دسترسی بگذارید که به همان روش ورود وابسته نباشد. اگر شماره‌ی کاربر باطل شده، فقط پیامک به همان شماره کمکی نمی‌کند.
  • تغییر شماره یا ایمیل پیش از تأیید، هویت کاربر را با روش فعلی بسنجید. بعد شماره‌ی تازه را هم تأیید کنید و فقط پس از آن عوضش کنید.
  • نشست‌ها و خروج کاربر باید بتواند از همه‌ی دستگاه‌ها خارج شود، مخصوصاً بعد از عوض کردن رمز یا شماره یا گم شدن گوشی.
  • انقضای ورود ورود نباید برای همیشه معتبر بماند. مدت اعتبار را به حساسیت کار تنظیم کنید و برای کارهای مهم دوباره بپرسید.
  • غیرفعال کردن حساب به‌جای حذف فوری، گزینه‌ی مسدود یا غیرفعال کردن داشته باشید. حذف کامل را با تأیید و با توجه به تاریخچه‌ی سفارش و فاکتور انجام دهید.
  • حساب‌های جعلی و سوءاستفاده محدودیت تعداد درخواست و تأیید شماره را از ابتدا بگذارید. جلوگیری از ثبت نام جعلی و امنیت کد یک‌بارمصرف جزئیاتش را آورده‌اند.

یک قاعده‌ی عمومی: هر مسیری که کاربر را «بدون هیچ راهی» رها می‌کند، یک بن‌بست پشتیبانی است. پیش از راه‌اندازی، هر سناریوی خرابی را یک بار با حساب آزمایشی امتحان کنید.

ساخت سیستم ثبت نام از صفر یا استفاده از ابزار آماده؟

ساخت سیستم ثبت نام کاربران از صفر کار سختی نیست، ولی نگه‌داشتن امن آن سخت است. دو فهرست زیر کمک می‌کند ببینید به کدام ستون نزدیک‌ترید.

ساختن خودتان منطقی است اگر

  • محصول شما خودش یک اپ یا سرویس اختصاصی است و قاعده‌های عضویتش منحصربه‌فرد است.
  • تیم فنی دارید که امنیت، نگهداری و به‌روزرسانی را به عهده بگیرد.
  • به کنترل کامل روی داده‌ها و روند ورود نیاز دارید.
  • نقش‌ها و دسترسی‌هایتان پیچیده‌تر از چیزی است که ابزار آماده پشتیبانی می‌کند.

ابزار یا سرویس آماده منطقی است اگر

  • سایت وردپرسی یا فروشگاهی دارید و عضویت ساده‌ی معمولی کافی است.
  • تیم فنی کوچک است و نمی‌خواهید وقت را روی بخش‌های تکراری بگذارید.
  • می‌خواهید بخش حساس‌تر ورود و تأیید هویت را به سرویسی بسپارید که فقط همین کار را می‌کند.
  • سرعت راه‌اندازی از شخصی‌سازی کامل مهم‌تر است.

راه سوم و رایج، ترکیب است: بخش‌های خاص خودتان مثل نقش‌ها و پروفایل را بسازید ولی ورود و تأیید هویت را به سرویس بیرونی بدهید. برای برنامه‌نویسان، نمونه‌ی ساختن ورود با کد یک‌بارمصرف در ورود با کد در PHP و ورود با کد در Node.js آمده است. اگر سایت شما چند زیرسرویس دارد، ورود یکپارچه SSO را هم ببینید.

مسیر پیشنهادی برای راه‌اندازی سیستم عضویت سایت

برای این‌که سیستم عضویت سایت گسترده و پیچیده نشود، آن را در چند گام کوچک بسازید. هر گام را پیش از رفتن به قدم بعد امتحان کنید.

  1. هدف عضویت را بنویسید

    در یک جمله بنویسید کاربر با حساب چه چیزی به دست می‌آورد. اگر نتوانستید، هنوز زود است.

  2. شناسه و روش ورود را انتخاب کنید

    شماره‌ی موبایل، ایمیل یا هر دو؛ و تصمیم بگیرید رمز می‌خواهید یا نه. این تصمیم بقیه‌ی طراحی را شکل می‌دهد.

  3. نقش‌ها را فهرست کنید

    حداقل کاربر و مدیر. اگر کسان دیگری هم به پنل دسترسی دارند، دسترسی هر کدام را جدا بنویسید.

  4. فرم ثبت‌نام را کوتاه بنویسید

    فقط اطلاعاتی را بپرسید که برای همین لحظه لازم است و بقیه را به بعد بسپارید.

  5. مسیر بازیابی را بسازید

    پیش از انتشار، از فراموشی و تغییر شماره تا مسدود شدن حساب را با حساب آزمایشی امتحان کنید.

  6. حریم خصوصی و ثبت رخدادها

    متن ساده‌ی حریم خصوصی بنویسید و ورودهای ناموفق و تغییر اطلاعات حساس را ثبت کنید تا بتوانید رخدادها را بررسی کنید.

  7. با کاربر واقعی امتحان کنید

    چند نفر را بخواهید ثبت‌نام و ورود کنند و آن‌ها را ببینید. بعد، آنچه اصطکاک ساخته را کوتاه کنید.

در وردپرس، بسیاری از این گام‌ها با افزونه‌ها انجام می‌شود. اگر دنبال ابزار مدیریت کاربران هستید، افزونه مدیریت کاربران وردپرس مقایسه‌ی گزینه‌ها را دارد؛ و اگر می‌خواهید ثبت‌نام عمومی را ببندید، غیرفعال کردن ثبت نام وردپرس راهنمای آن است.

اشتباه‌های رایج در ساخت سیستم عضویت

نگه‌داری رمز به شکل ساده

اگر رمز دارید، هرگز متن اصلی آن را ذخیره نکنید؛ از الگوریتم‌های استاندارد هش با نمک استفاده کنید. نشت یک پایگاه داده نباید رمز کاربران را لو بدهد.

شماره یا ایمیل به‌عنوان کلید اصلی

تغییر آن‌ها بعداً تاریخچه‌ی کاربر را می‌شکند. از شناسه‌ی داخلی ثابت استفاده کنید.

تأییدنکردن شماره و ایمیل

اگر شماره فقط در فرم تایپ شده باشد، ممکن است مال شخص دیگری باشد و حساب به نام اشتباه ساخته شود.

نقش‌های بی‌حساب‌وکتاب

دادن دسترسی مدیر به «همه‌ی کسانی که کمک می‌کنند»، خطر را بالا می‌برد. هر دسترسی را بنویسید و بعد از رفتن افراد پس بگیرید.

فراموش کردن مسیر بازیابی

کاربری که به حسابش دسترسی ندارد و راهی هم برای برگشت پیدا نمی‌کند، هم مشتری را از دست می‌دهید و هم پشتیبانی شلوغ می‌شود.

ساخت همه‌چیز از صفر بدون نگهداری

نگه داشتن سیستم عضویت یعنی به‌روزرسانی، آزمایش و پاسخ به رخداد. اگر وقتش را ندارید، بخش‌هایی را به ابزار آماده بسپارید.

سناریوی نمونه: یک مرکز آموزشی آنلاین

این روایت فرضی است و فقط ترتیب تصمیم‌ها را نشان می‌دهد.

سناریوی نمونه

نیاز

یک مرکز آموزشی فرضی می‌خواهد دانشجویان به دوره‌هایی که خریده‌اند دسترسی داشته باشند. نقش‌ها سه‌تاست: دانشجو، مدرس و مدیر.

سناریوی نمونه

تصمیم‌ها

شماره‌ی موبایل شناسه‌ی اصلی می‌شود، چون هم دانشجو آن را از حفظ می‌داند و هم مرکز برای اطلاع‌رسانی کلاس به آن نیاز دارد. رمز اختیاری می‌ماند. مدرس فقط به دوره‌ی خودش و مدیر به همه‌چیز دسترسی دارد.

سناریوی نمونه

بازیابی

تغییر شماره پس از تأیید هویت با شماره‌ی قبلی و تأیید شماره‌ی جدید انجام می‌شود. حساب‌هایی که چند هفته مشکوک بوده‌اند، مسدود می‌شوند، نه حذف.

سناریوی نمونه

ارزیابی

مرکز پیام‌های پشتیبانی درباره‌ی «ورود نمی‌شود» را پیش و پس از تغییر می‌شمارد و می‌بیند مشکل هنوز کجاست.

نقش فینگت در سیستم عضویت؛ فقط بخش ورود و ثبت‌نام

فینگت جای کل سیستم عضویت سایت را نمی‌گیرد. نقش‌ها، پروفایل و داده‌های کسب‌وکار همچنان با خود شماست. آنچه فینگت می‌گیرد، بخش ورود و ثبت‌نام و تأیید شماره است؛ همان بخشی که بیشترین اصطکاک و بیشترین هزینه‌ی پیامک را می‌سازد.

روش کار این است: سایت شما کاربر را به صفحه‌ی ورود فینگت می‌فرستد. کاربر پشت کامپیوتر یک QR می‌بیند و با اپ اسکن می‌کند؛ روی گوشی دکمه‌ی باز کردن اپ را می‌بیند. در اپ، نام سایت و اطلاعاتی که قرار است به آن برسد را می‌بیند و تأیید می‌کند. بعد مرورگر با یک کد کوتاه‌عمر به سایت شما برمی‌گردد و سرور شما آن را به نام، شماره‌ی موبایل تأییدشده و یک شناسه‌ی ثابت تبدیل می‌کند.

آنچه سایت شما با این اطلاعات می‌کند

  • اگر شناسه‌ی فینگت قبلاً در سایت دیده شده، همان حساب را وارد می‌کند.
  • اگر تازه است، یک ردیف در جدول کاربر و یک ردیف در جدول روش‌های ورود می‌سازد و نقش پیش‌فرض می‌دهد.
  • همه‌ی قاعده‌های بعدی، از نقش تا پروفایل، همان است که خودتان نوشته‌اید.

شناسه‌ی فینگت برای هر کاربر در هر سایت ثابت است، پس بی‌دردسر به همان جدول روش‌های ورود اضافه می‌شود. ثبت‌نام در پنل، اتصال سایت و ورودها رایگان است. اپ فعلاً فقط برای اندروید است، پس فینگت را کنار روش‌های دیگر بگذارید. برای راه‌های دیگر کم کردن رمز، ورود بدون رمز عبور و برای شماره‌محور بودن، ورود با شماره موبایل را ببینید. اپ را از صفحه‌ی دانلود می‌گیرید و جزئیات داده‌ها در حریم خصوصی آمده است.

سیستم عضویت سایت از پنج بخش ساخته می‌شود؛ فینگت فقط یکی از آن‌ها، یعنی ورود و ثبت‌نام، را سبک می‌کند.

پرسش‌های متداول درباره سیستم عضویت سایت

سیستم عضویت سایت دقیقاً چه کاری می‌کند؟

کاربر را می‌شناسد، به او حساب می‌دهد، ورودش را تأیید می‌کند و تعیین می‌کند چه کارهایی مجاز است. بدون آن، همه‌ی بازدیدکننده‌ها برای سایت یکی هستند.

هر سایتی به سیستم ثبت نام کاربران نیاز دارد؟

نه. سایتی که فقط محتوا نشان می‌دهد و چیزی برای ذخیره‌ی کاربر ندارد، به حساب نیاز ندارد. فروشگاه، آموزش، نوبت‌دهی و سایت‌های اشتراکی معمولاً نیاز دارند.

برای سایت وردپرسی باید سیستم لاگین را خودم بنویسم؟

لازم نیست؛ وردپرس خودش سیستم کاربری دارد و افزونه‌ها آن را گسترش می‌دهند. معمولاً کافی است روش ورود و نقش‌ها را تنظیم کنید و از افزونه برای بخش‌های تکمیلی استفاده کنید.

بهتر است عضویت با شماره‌ی موبایل باشد یا ایمیل؟

برای سایت‌های ایرانی که به تماس و ارسال نیاز دارند، شماره‌ی موبایل معمولاً مناسب‌تر است. اگر مخاطب شما ایمیل را فعال استفاده می‌کند، ایمیل هم می‌تواند شناسه باشد. می‌توانید هر دو را کنار هم نگه دارید.

نقش‌ها و دسترسی‌ها را چطور ساده نگه دارم؟

با دو نقش شروع کنید: کاربر و مدیر. فقط وقتی نقش تازه اضافه کنید که یک نفر واقعاً به دسترسی میانی نیاز دارد، و هر نقش را فقط با کمترین اجازه‌ی لازم بسازید.

فینگت جای سیستم عضویت سایت من را می‌گیرد؟

نه. فینگت فقط بخش ورود و ثبت‌نام را سبک می‌کند و نام، شماره‌ی تأییدشده و شناسه‌ی ثابت کاربر را به سایت می‌دهد. نقش‌ها، پروفایل و بقیه‌ی منطق کسب‌وکار همان‌طور که هست در اختیار شماست.

فینگت چه اطلاعاتی از کاربر به سایت می‌دهد و آیا رایگان است؟

نام، شماره‌ی موبایل تأییدشده و یک شناسه‌ی یکتا که برای همان کاربر در سایت شما ثابت می‌ماند. کاربر پیش از تأیید می‌بیند چه چیزی داده می‌شود. ثبت‌نام در پنل، اتصال سایت و ورودهای نامحدود رایگان است.