سامانهی حسابداری داخلی یک شرکت
فرض کنید کارمندان هر روز و چند بار وارد پنل میشوند، از دو یا سه دستگاه ثابت. رمز عبور با نشست بلند اینجا راحتترین و ارزانترین است. اضافه کردن کد پیامکی فقط هنگام ورود از دستگاه جدید، لایهی دوم مناسبی میسازد.
در بحث ورود با رمز یا موبایل، جواب کوتاه این است: اگر سایتتان کاربرانی دارد که هر روز برمیگردند، ورود با رمز عبور معمولاً راحتتر و ارزانتر است. اگر کاربرانتان گاهبهگاه میآیند و شمارهی تأییدشده برایتان مهم است، ورود با موبایل بهتر جواب میدهد. این جمله جواب کوتاه است، ولی تصمیم درست به چند چیز دیگر هم بستگی دارد: هزینهی پیامک، پشتیبانی رمز فراموششده، نوع کاربران و حساسیت اطلاعات. در این صفحه هر دو روش را کنار هم میگذاریم، پنج سؤال تصمیمگیری میدهیم و نشان میدهیم چرا لازم نیست فقط یکی را انتخاب کنید.
اگر کاربرانتان در ماه چند بار وارد میشوند و نشستشان زود تمام میشود، رمز عبور بهتر است چون پیامک ندارد. اگر کاربرانتان سالی چند بار میآیند، رمزشان را فراموش میکنند و شمارهشان به کار شما میآید، ورود با موبایل بهتر است. اگر هر دو گروه را دارید، هر دو را بگذارید.
این قاعده را با یک سؤال ساده هم میتوان گفت: «کاربر من چه چیزی را راحتتر به خاطر میآورد، یک رمز یا اینکه گوشیاش همیشه همراهش است؟» اغلب کاربران گوشی را فراموش نمیکنند، ولی رمز را فراموش میکنند. برای همین فروشگاههای ایرانی به سمت شمارهی موبایل رفتند.
هر روش هزینهای دارد که در جای دیگری پنهان است. رمز عبور از کاربر یک حافظه میخواهد و از شما یک صفحهی بازیابی. پیامک از کاربر صبر میخواهد و از شما پول و وابستگی به اپراتور. انتخاب یعنی تصمیم بگیرید کدام هزینه برای کسبوکار شما قابل تحملتر است.
کدام روش ورود بهتر است؟ آنکه هزینهی کمتری را به کاربران پرتکرار و هزینهی کمتری را به شما تحمیل کند؛ برای هر سایت این ترکیب فرق میکند.
| معیار | رمز عبور | کد پیامکی | تأیید در اپ فینگت |
|---|---|---|---|
| کار کاربر در هر ورود | تایپ نام و رمز، یا استفاده از رمز ذخیرهشده | وارد کردن شماره، انتظار برای کد، تایپ کد | یک تأیید در اپ |
| اگر کاربر آن را فراموش کند | نیاز به بازیابی رمز | ندارد؛ فقط گوشی لازم است | ندارد؛ گوشی و اپ لازم است |
| هزینهی هر ورود برای سایت | نزدیک صفر | هزینهی یک یا چند پیامک | بدون پیامک برای هر ورود |
| فرم ثبتنام | بلندتر: رمز و شرطهایش | کوتاه: یک شماره و یک کد | کوتاه: یک دکمه و یک تأیید |
| وابستگی به اپراتور | ندارد | کامل | به اینترنت گوشی وابسته است نه به پیامک |
| خطر لو رفتن رمز در سایت دیگر | جدی | ندارد | ندارد |
| خطر فریب کاربر | رمز در صفحهی جعلی تایپ میشود | کد به تماسگیرنده فریبکار گفته میشود | عددی برای گفتن نیست؛ نام سایت پیش از تأیید دیده میشود |
| شمارهی تأییدشدهی کاربر | بهطور پیشفرض ندارید | دارید | دارید |
| مناسب کاربر خارج از کشور | بله | سخت؛ پیامک ایرانی ممکن است نرسد | بله، به شرط داشتن اپ و اینترنت |
در مقایسهی ورود با رمز یا موبایل، جدول نشان میدهد هیچ ستونی در همهی ردیفها بهتر نیست. رمز عبور از نظر هزینه و استقلال از اپراتور برنده است. کد پیامکی در سادگی ثبتنام و دانستن شمارهی کاربر جلوتر است. تأیید در اپ بین این دو قرار میگیرد، ولی به نصب اپ نیاز دارد. برای دیدن جزئیات هر یک، ورود با پیامک و ورود بدون رمز عبور را مرور کنید.
جواب این پنج سؤال را با اعداد سایت خودتان بدهید، نه با حدس. هر جا جواب «بله» شد، به سمت روش مربوط بروید.
اگر روزانه یا هفتگی، رمز عبور یا نشست طولانی بهتر است. اگر ماهانه یا کمتر، کد پیامکی بهتر است، چون رمزی که کسی مدام به آن نیاز ندارد فراموش میشود.
اگر پشتیبانی بخش بزرگی از وقتش را صرف بازیابی رمز میکند، ورود با شمارهی موبایل جلوی این هزینه را میگیرد.
هزینهی پیامک ورود را با فرمول سایت خودتان حساب کنید. اگر درآمد هر ورود کم است، پیامک بهصرفه نیست. راه محاسبه در هزینهی پیامک سایت آمده است.
اگر سفارش فیزیکی، پیگیری یا اعلان دارید، بله. اگر فقط ایمیل و محتوا دارید، شاید نه، و رمز عبور کافی است.
برای حسابهای حساس مانند مالی یا مدیریتی، فقط یک روش کافی نیست. لایهی دوم، مثل احراز هویت دومرحلهای، را کنار روش اصلی بسنجید.
اگر جوابها مخلوط بود، نتیجه معمولاً همین است: هر دو را بگذارید و ببینید کاربران کدام را انتخاب میکنند. تصمیم بر اساس رفتار واقعی کاربران، از هر حدسی دقیقتر است.
انتخاب بین رمز عبور یا کد پیامکی وقتی دقیق میشود که هزینهها را کنار هم بنویسید. این فهرست را با عددهای خودتان پر کنید؛ عدد حدسی یا عدد سایت دیگران گمراهکننده است.
وقتی این پنج عدد کنار هم بنشینند، معمولاً روشن میشود کدام روش برای کاربران شما ارزانتر است. اگر هزینهی پیامک بالا بود، راههای کاهش هزینهی پیامک OTP را بررسی کنید.
با همهی مشکلاتش، رمز عبور هنوز جاهایی خوب کار میکند. نباید فقط چون «مد شده» آن را کنار گذاشت.
ورود با شماره موبایل برای کاربری که یک بار میآید، یک بار خرید میکند و دو ماه بعد دوباره میآید ساخته شده است. این چهار موقعیت را در نظر بگیرید.
مشتری ماهی یک بار میآید. رمزی که سه ماه پیش ساخته، دیگر در ذهنش نیست؛ ولی شمارهی خودش را میداند.
تایپ رمز با شرطهای «حرف بزرگ و عدد و علامت» روی گوشی آزاردهنده است. یک شماره و یک کد کوتاهتر است.
اگر قرار است به مشتری پیام وضعیت بفرستید یا پیک زنگ بزند، شماره باید تأییدشده باشد. تأیید با کد این کار را همزمان انجام میدهد.
وقتی هر شماره فقط یک حساب دارد، سوءاستفاده از تخفیف و حسابسازی انبوه سختتر میشود. جلوگیری از ثبتنام جعلی همین بحث را بازتر میکند.
بیشتر تصمیمهای بد از دلایل بد میآید، نه از ندانستن. این پنج دلیل غلط را کنار بگذارید.
همهی سایتها با شما یک کاربر ندارند. فروشگاهی که مشتری روزانه دارد با فروشگاهی که مشتری فصلی دارد فرق میکند.
رمز ظاهراً رایگان است، ولی هزینهی پشتیبانی و رهاشدن بازیابی را دارد. پیامک گران به نظر میرسد، ولی ممکن است ثبتنام را بیشتر کند. هر دو سمت را بسنجید.
هیچکدام کامل نیست. رمز میتواند لو برود و کد پیامکی با فریب کاربر گرفته شود. راه درست بررسی ریسکهاست، نه اعتماد کامل به یک روش.
اگر ناگهان رمز را برمیدارید، کاربران قدیمی گیج میشوند. اول روش تازه را کنار روش قبلی بگذارید.
کاربری که در خارج است ممکن است پیامک ایرانی دریافت نکند. اگر چنین مخاطبی دارید، رمز یا روش مستقل از پیامک را حتماً نگه دارید.
در انتخاب ورود با رمز یا موبایل، برای بیشتر سایتها بهترین جواب این است که هر دو را داشته باشید و فرم طوری طراحی شود که کاربر گیج نشود. چند قاعده ساده کمک میکند.
اگر امروز فقط رمز دارید، سه فاز کافی است. در فاز اول ورود با شماره را کنار فرم فعلی بگذارید. در فاز دوم، پس از ورود با رمز، از کاربر بخواهید شمارهاش را تأیید کند. در فاز سوم، آمار را ببینید. اگر اکثریت روش تازه را انتخاب کردند، رمز را به یک لینک کوچک تبدیل کنید و اگر نکردند، همان وضعیت را نگه دارید. برای طراحی فرم، ورود با شماره موبایل در وبسایت جزئیات بیشتری دارد.
تصمیم امروز دربارهی ورود با رمز یا موبایل دائمی نیست. این نشانهها میگویند لاگین با رمز یا شماره موبایل فعلی دیگر به کار سایت شما نمیخورد و باید دوباره بسنجید.
اگر بخش زیادی از پیامهای پشتیبانی دربارهی رمز است، ورود با شمارهی موبایل را کنار رمز بگذارید.
اگر پیامک ورود به یکی از خرجهای اصلی تبدیل شده، نشست را طولانیتر کنید یا روشی بدون پیامک هر ورود اضافه کنید.
وقتی کاربران مرتب میگویند کد نمیرسد، دیگر فقط یک خرابی نیست؛ ورود شما به شبکهی اپراتور وابسته شده است.
اگر ثبتنام با ایمیل الکی پر از حساب بیصاحب شده، تأیید شماره راه حل است.
فرض کنید کارمندان هر روز و چند بار وارد پنل میشوند، از دو یا سه دستگاه ثابت. رمز عبور با نشست بلند اینجا راحتترین و ارزانترین است. اضافه کردن کد پیامکی فقط هنگام ورود از دستگاه جدید، لایهی دوم مناسبی میسازد.
فرض کنید مشتریها سالی دو سه بار خرید میکنند و بیشتر از گوشی میآیند. ورود با شمارهی موبایل کمخرجترین راه برای فرم ثبتنام کوتاه و شمارهی تأییدشده برای پیگیری سفارش است. رمز عبور برای این سایت بیشتر بار اضافه است تا فایده.
فرض کنید بخشی از دانشجویان خارج از ایراناند. صاحب سایت هر دو روش را نگه میدارد و بررسی میکند چه کسی کدام را میزند. در خارج از کشور رمز، در داخل شماره انتخاب میشود. هیچکدام کنار گذاشته نمیشود.
اگر رمز را بهخاطر فراموشی و پیامک را بهخاطر هزینه دوست ندارید، گزینهی سومی هم هست. در فینگت کاربر یک بار شمارهاش را هنگام ثبتنام در اپ با کد تأیید میکند. بعد در سایت شما روی «ورود با فینگت» میزند، با اسکن QR یا باز کردن اپ ورود را تأیید میکند و سایت شما نام، شمارهی تأییدشده و شناسهی ثابت کاربر را میگیرد.
نکتهی مهم این است که این فقط یک روش دیگر کنار رمز و پیامک است، نه جایگزین اجباری. دکمهی فینگت کنار فرم فعلی قرار میگیرد. کاربرانی که اپ دارند ورود بیپیامک را برمیگزینند و بقیه همان روش قبلی را ادامه میدهند. اپ با الگو قفل میشود، اثر انگشت اختیاری است و هر بار که کاربر از اپ بیرون برود دوباره قفل میشود.
ثبتنام در پنل، اتصال سایت و ورودهای نامحدود رایگان است. فینگت پیامک نمیفرستد و پنل پیامکی نیست. اپ فعلاً فقط برای اندروید منتشر شده و از صفحهی دانلود در دسترس است؛ پس کاربران بدون آن اپ باید راه دیگری داشته باشند. برای دیدن گزینههای دیگر جایگزین پیامک، جایگزین پیامک برای ورود را مرور کنید.
هیچکدام مطلقاً امنتر نیست. رمز عبور با لو رفتن یا رمز تکراری در خطر است و کد پیامکی با فریب کاربر یا تعویض سیمکارت. برای حسابهای حساس، دو لایهی مستقل را کنار هم بگذارید.
بله، و برای بیشتر سایتها توصیه میشود. فقط باید هر دو روش به یک حساب برسند تا کاربر دو حساب نداشته باشد؛ معمولاً شمارهی یکتا همین کار را میکند.
بستگی به تعداد ورود و تعرفهی پنل شما دارد. تعداد ورود ماهانه، میانگین پیامک برای هر ورود و تعرفه را ضرب کنید. برای کاربران پرتکرار با نشست طولانی، هزینه کم میشود.
در ورود با رمز، باید بازیابی رمز با پیامک یا ایمیل داشته باشید. در ورود با شمارهی موبایل چنین مرحلهای لازم نیست، چون چیزی برای فراموشی وجود ندارد.
همیشه نه. پیامک ایرانی ممکن است برای شمارهها یا سیمکارتهای خارج از کشور نرسد. برای مخاطب بینالمللی، رمز یا روشی مستقل از پیامک را هم نگه دارید.
ورود با شمارهی موبایل معمولاً برای شروع کوتاهترین فرم و شمارهی تأییدشده را میدهد. اگر کاربران شما ورودهای پرتکرار دارند، بعداً رمز یا نشست بلند را هم اضافه کنید.
جایگزین اجباری نیست؛ یک روش سوم است. کاربر با تأیید در اپ وارد میشود و سایت شمارهی تأییدشده را میگیرد. فینگت پیامک نمیفرستد، بنابراین بهتر است کنار روش فعلی بماند.